İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Ö harfi · Sayfa 1 / 13

Ö ile başlayan erkek isimleri ve anlamları

Ö harfiyle başlayan 619 erkek ismi. Anlamı ve kökeni eklenenler önce, ardından en çok kullanılandan başlayarak bütün isimler; ayrıntılar için isme dokun.

1–50. isimler

Sayfa 1 / 13 · 50 isim

ÖmerÖ·mer
Yaşam veya ikinci halife.Ö·merArapça2 hece
ÖzcanÖz·can
Gerçek dost.Öz·canTürkçe ve Farsça2 hece
ÖzkanÖz·kan
Asil ve temiz soydan gelen.Öz·kanTürkçe2 hece
ÖzgürÖz·gür
Kendi kararlarını verebilen, hür.Öz·gürTürkçe2 hece
ÖkkeşÖk·keş
Erkek örümcek.Ök·keşArapça2 hece
ÖnderÖn·der
Başkan veya yol gösteren.Ön·derTürkçe2 hece
ÖzerÖ·zer
Yiğit ve doğru kişi.Ö·zerTürkçe2 hece
ÖzdemirÖz·de·mir
Güçlü kimse.Öz·de·mirTürkçe3 hece
ÖmürÖ·mür
Yaşam, hayat.Ö·mürArapça2 hece
ÖnerÖ·ner
Başta gelen kimse.Ö·nerTürkçe2 hece
ÖzayÖ·zay
Özü ay gibi parlak.Ö·zayTürkçe2 hece
ÖztürkÖz·türk
Saf Türk.Öz·türkTürkçe2 hece
ÖzdenÖz·den
Soyu temiz veya özle ilgili.Öz·denTürkçe2 hece
ÖzhanÖz·han
Hükümdar soyundan gelen.Öz·hanTürkçe2 hece
ÖzalÖ·zal
Özünü ve gerçeğini al.Ö·zalTürkçe2 hece
ÖzelÖ·zel
Bir şeye ait veya farklı.Ö·zelTürkçe2 hece
ÖcalÖ·cal
Öcünü alan.Ö·calTürkçe2 hece
ÖzgenÖz·gen
Rahat ve sakin kimse.Öz·genTürkçe2 hece
ÖnalÖ·nal
Başta olma anlamında bir ad.Ö·nalTürkçe2 hece
ÖzenÖ·zen
Çaba, merkez, ilk söz, ara veya dere.Ö·zenTürkçe2 hece
ÖzgünÖz·gün
Benzersiz veya kendine has.Öz·günTürkçe2 hece
ÖzmenÖz·men
İyi kişilikli kimse.Öz·menTürkçe2 hece
ÖznurÖz·nur
Özü aydınlık olan kimse.Öz·nurTürkçe ve Arapça2 hece
ÖztekinÖz·te·kin
Benzersiz kimse.Öz·te·kinTürkçe3 hece
ÖzbekÖz·bek
Güçlü ve cesur kimse.Öz·bekTürkçe2 hece
ÖzbeyÖz·bey
Hakiki bey.Öz·beyTürkçe2 hece
ÖzdalÖz·dal
Nazik ve zarif kimse.Öz·dalTürkçe2 hece
ÖnayÖ·nay
Ocak ayında doğan.Ö·nayTürkçe2 hece
ÖzbayÖz·bay
Gerçekten zengin olan.Öz·bayTürkçe2 hece
ÖzdoğanÖz·do·ğan
Öz kardeş.Öz·do·ğanTürkçe3 hece
ÖmürlüÖ·mür·lü
Uzun yaşayan.Ö·mür·lüArapça ve Türkçe3 hece
ÖzençÖ·zenç
İstek veya imrenme.Ö·zençTürkçe2 hece
ÖrfiÖr·fi
Âdet ve törenle ilgili.Ör·fiArapça2 hece
ÖmürcanÖ·mür·can
Uzun yaşayan.Ö·mür·canArapça ve Farsça3 hece
ÖncelÖn·cel
Önce gelen kimse.Ön·celTürkçe2 hece
ÖzaydınÖ·zay·dın
Temiz ve aydınlık kişi.Ö·zay·dınTürkçe3 hece
ÖzlerÖz·ler
Özlem duyan kimse.Öz·lerTürkçe2 hece
ÖzdilekÖz·di·lek
İçten gelen dilek.Öz·di·lekTürkçe3 hece
ÖncüÖn·cü
Rehber, önder veya akım başlatıcı.Ön·cüTürkçe2 hece
ÖzçelikÖz·çe·lik
Çelik gibi sert kimse.Öz·çe·likTürkçe3 hece
ÖzgüÖz·gü
Kutsal veya birine ait.Öz·güTürkçe2 hece
ÖzalpÖ·zalp
Yiğit kimse.Ö·zalpTürkçe2 hece
ÖzgençÖz·genç
Özü genç olan.Öz·gençTürkçe2 hece
ÖzkulÖz·kul
Gerçek kul.Öz·kulTürkçe2 hece
ÖktemÖk·tem
Güçlü ve onurlu.Ök·temTürkçe2 hece
ÖskanÖs·kan
Zeki.Ös·kanTürkçe2 hece
ÖnelÖ·nel
İş için verilen süre.Ö·nelTürkçe2 hece
ÖzbenÖz·ben
Gerçekten ben.Öz·benTürkçe2 hece
ÖzgerÖz·ger
İyi ve cana yakın kimse.Öz·gerTürkçe2 hece
ÖzlenÖz·len
Özlenecek kadar sevilen.Öz·lenTürkçe2 hece