İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

U harfi · Sayfa 1 / 9

U ile başlayan erkek isimleri ve anlamları

U harfiyle başlayan 434 erkek ismi. Anlamı ve kökeni eklenenler önce, ardından en çok kullanılandan başlayarak bütün isimler; ayrıntılar için isme dokun.

1–50. isimler

Sayfa 1 / 9 · 50 isim

UğurU·ğur
İyilik getirdiğine inanılan belirti veya şans.U·ğurTürkçe2 hece
UfukU·fuk
Görüş hattı veya anlayış.U·fukArapça2 hece
UmutU·mut
Beklentiyle oluşan güven duygusu.U·mutTürkçe2 hece
UlaşU·laş
İsteğine kavuşmuş kimse.U·laşTürkçe2 hece
UlviUl·vi
Yüce, yüksek.Ul·viArapça2 hece
UysalUy·sal
Uyumlu ve terbiyeli.Uy·salTürkçe2 hece
UrhanUr·han
Şehir veya kale hükümdarı.Ur·hanTürkçe2 hece
UtkuUt·ku
Zafer veya üstünlük.Ut·kuTürkçe2 hece
UralU·ral
Kale veya şehri ele geçirmek.U·ralTürkçe2 hece
UrfiUr·fi
Urfalı.Ur·fi2 hece
UmurU·mur
Görgü ve deneyim.U·murArapça2 hece
UygarUy·gar
Medeni ve kültürlü kimse.Uy·garTürkçe2 hece
UğurcanU·ğur·can
Hayırlı ve uğurlu kişi.U·ğur·canTürkçe ve Farsça3 hece
UtmanUt·man
Şerefli ve terbiyeli kimse.Ut·manTürkçe2 hece
UğurluU·ğur·lu
İyilik getiren, kutlu.U·ğur·lu3 hece
UygunUy·gun
Yaraşır, elverişli veya oranlı.Uy·gunTürkçe2 hece
UğuzU·ğuz
Güçlü delikanlı veya Türk boyu.U·ğuzTürkçe2 hece
UçarU·çar
Uçan veya uçucu.U·çarTürkçe2 hece
UygurUy·gur
Medeni ve uygar.Uy·gurTürkçe2 hece
UğraşUğ·raş
İş, meslek veya meşguliyet.Uğ·raş2 hece
UğurhanU·ğur·han
Uğurlu olan hükümdar.U·ğur·hanTürkçe3 hece
UzayU·zay
Sonsuz boşluk.U·zayTürkçe2 hece
UğurtanU·ğur·tan
Tan vakti gibi uğurlu.U·ğur·tanTürkçe3 hece
UlusU·lus
Millet, göçebe veya aşiret.U·lus2 hece
UsluUs·lu
Akıllı ve uysal kimse.Us·luTürkçe2 hece
UyarU·yar
Uygun veya uysal kimse.U·yarTürkçe2 hece
UluerU·lu·er
Saygın ve yüce kişi.U·lu·erTürkçe3 hece
UtkanUt·kan
Zafer kazanmış veya onurlu.Ut·kanTürkçe2 hece
UmmanUm·man
Engin deniz, okyanus.Um·manArapça2 hece
UluhanU·lu·han
Saygın ve büyük hükümdar.U·lu·hanTürkçe3 hece
UyanU·yan
At takımları.U·yan2 hece
UfuktanU·fuk·tan
Ufuk ve tan.U·fuk·tanArapça ve Türkçe3 hece
UğurayU·ğu·ray
Uğurlu ve güzel.U·ğu·rayTürkçe3 hece
UçmanUç·man
Uçan veya uçucu.Uç·manTürkçe2 hece
UsmanUs·man
Zeki ve akıllı.Us·manTürkçe2 hece
UzoU·zo
Yunan rakısı.U·zo2 hece
UranU·ran
Yetenekli ve becerikli kimse.U·ranTürkçe2 hece
UçanU·çan
Uçma eylemini gerçekleştiren veya iki yelkenli gemi.U·çanTürkçe2 hece
UluçU·luç
Yüce ve saygın kişi.U·luçTürkçe2 hece
UçkunUç·kun
Kıvılcım, pahalı, uçan veya becerikli.Uç·kunTürkçe2 hece
UluğU·luğ
Yüce, zengin ve saygın.U·luğTürkçe2 hece
UsulU·sul
Kökler ve asıllar.U·sul2 hece
UçkanUç·kan
Sık uçan, uçucu.Uç·kanTürkçe2 hece
UğursalU·ğur·sal
Uğur getiren anlamında ad.U·ğur·salTürkçe3 hece
UlubeyU·lu·bey
Saygın ve yüce bey.U·lu·beyTürkçe3 hece
UlukanU·lu·kan
Soylu ve yüce kimse.U·lu·kanTürkçe3 hece
UlusoyU·lu·soy
Soyu yüce olan kimse.U·lu·soyTürkçe3 hece
UyanıkU·ya·nık
Uyumayan, bidar.U·ya·nık3 hece
UluşanU·lu·şan
Yüce ve şanlı kimse.U·lu·şanTürkçe ve Arapça3 hece
UlutanU·lu·tan
Yüce ve saygın kimse.U·lu·tanTürkçe3 hece