İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Tema · Sayfa 26 / 50

Hem kız hem erkek isimleri ve anlamları

Türkiye'de hem kızlara hem erkeklere verilen isimler. Bu listede erkek ismi olarak da kullanılanlar yer alır.

1251–1300. isimler

Sayfa 26 / 50 · 50 isim

AygünerAy·gü·ner
Ay kadar güzel ve güneş gibi parlak.Ay·gü·nerTürkçe3 hece
AylanAy·lan
Açıklık veya meydan.Ay·lanTürkçe2 hece
BaleBa·le
Müzik ve figürlere dayalı sahne gösterisi.Ba·le2 hece
BayriBay·ri
Kadim, çok eski.Bay·riTürkçe2 hece
BerkinBer·kin
Sağlam ve kuvvetli.Ber·kinTürkçe2 hece
BinanBi·nan
Bin ve an.Bi·nanTürkçe2 hece
BirantBi·rant
Yemin et anlamında ad.Bi·rantTürkçe2 hece
BirgiBir·gi
Kamçı veya beraber.Bir·giTürkçe2 hece
CansevenCan·se·ven
İnsanı seven.Can·se·venFarsça ve Türkçe3 hece
CemiCe·mi
Bütün, toplanmış.Ce·miArapça2 hece
DenizerDe·ni·zer
Denizci.De·ni·zerTürkçe3 hece
DervişhanDer·viş·han
Alçak gönüllü hükümdar.Der·viş·hanFarsça ve Türkçe3 hece
ErceEr·ce
Er gibi veya erken.Er·ceTürkçe2 hece
ErerE·rer
Ulaşır, kavuşur.E·rerTürkçe2 hece
ErginerEr·gi·ner
Olgunlaşmış, yetişmiş kişi.Er·gi·nerTürkçe3 hece
ErizE·riz
Yiğit bir soydan gelen.E·rizTürkçe2 hece
EtikE·tik
Süs veya bezek.E·tikTürkçe2 hece
FellahFel·lah
Çiftçi.Fel·lah2 hece
GayretGay·ret
Çaba ve koruma.Gay·retArapça2 hece
GökçelGök·çel
Mavimsi renk.Gök·çelTürkçe2 hece
GömeçGö·meç
Gümeç.Gö·meç2 hece
GüçerGü·çer
Güçlü kişi.Gü·çerTürkçe2 hece
İlkcanİlk·can
İlk doğan çocuk ismi.İlk·canTürkçe ve Farsça2 hece
İmreİm·re
Âşık, kardeş veya arkadaş.İm·reTürkçe2 hece
İzinİ·zin
Müsaade veya ruhsat.İ·zin2 hece
KaynakKay·nak
Su çıkışı veya neşe.Kay·nakTürkçe2 hece
KormanKor·man
Ateşli ve canlı kimse.Kor·manTürkçe2 hece
KökenKö·ken
Temel, bitki dalı veya soy.Kö·kenTürkçe2 hece
KurultayKu·rul·tay
Bilimsel toplantı.Ku·rul·tay3 hece
KutuKu·tu
Kapaklı kap.Ku·tu2 hece
MirzatMir·zat
Bey oğlu.Mir·zatFarsça2 hece
MüşahitMü·şa·hit
Gözlemleyen, bakan.Mü·şa·hitArapça3 hece
NefesNe·fes
Soluk.Ne·fes2 hece
NehriNeh·ri
Akarsuyla ilgili.Neh·riArapça2 hece
OkyanusOk·ya·nus
Kıtaları ayıran büyük deniz.Ok·ya·nusYunanca3 hece
OlçunOl·çun
Becerikli veya kendini üstün gören.Ol·çunTürkçe2 hece
OlguOl·gu
Kanıtlanmış konu.Ol·gu2 hece
OskayOs·kay
Mutlu ve neşeli.Os·kayTürkçe2 hece
ÖdülÖ·dül
Başarı veya iyilik karşılığı armağan.Ö·dülTürkçe2 hece
ÖvülÖ·vül
Övgü kazanması temenni edilen.Ö·vülTürkçe2 hece
ÖvünÖ·vün
Kendini yüceltme anlamında ad.Ö·vünTürkçe2 hece
ÖvünçÖ·vünç
Övünülecek şey.Ö·vünçTürkçe2 hece
RuhcanRuh·can
Ruh ve can.Ruh·canArapça ve Farsça2 hece
SaralSa·ral
Çevreyi kuşatmak.Sa·ralTürkçe2 hece
SarihanSa·ri·han
Sarışın hükümdar.Sa·ri·hanTürkçe3 hece
SayılSa·yıl
Saygı ve değer görme temennisi.Sa·yılTürkçe2 hece
SelmiSel·mi
Barışçıl.Sel·miArapça2 hece
SemSem
Zehir.Sem1 hece
SercihanSer·ci·han
Dünyanın başı.Ser·ci·hanFarsça3 hece
SerhunSer·hun
Soylu bir kandan gelen.Ser·hunFarsça2 hece