İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Tema · Sayfa 47 / 50

Hem kız hem erkek isimleri ve anlamları

Türkiye'de hem kızlara hem erkeklere verilen isimler. Bu listede erkek ismi olarak da kullanılanlar yer alır.

2301–2350. isimler

Sayfa 47 / 50 · 50 isim

NurtopNur·top
Işık gibi güzel.Nur·topArapça ve Türkçe2 hece
OğulbeyO·ğul·bey
Beyin oğlu.O·ğul·beyTürkçe3 hece
OkşayOk·şay
Okları hazırla emri.Ok·şayTürkçe2 hece
OldaçOl·daç
Şişman, gelişmeye elverişli.Ol·daçTürkçe2 hece
OrtanOr·tan
Ateş renginde kızıl tan.Or·tanTürkçe2 hece
ÖgeÖ·ge
Akıllı, yaşlı veya büyük.Ö·geTürkçe2 hece
ÖğünçÖ·ğünç
Övünülecek şey.Ö·ğünçTürkçe2 hece
ÖkeÖ·ke
Akıllı, yaşlı veya büyük.Ö·keTürkçe2 hece
ÖneşÖ·neş
Rehber veya inat.Ö·neşTürkçe2 hece
ÖngülÖn·gül
İlk çocuğun adı.Ön·gülTürkçe ve Farsça2 hece
ÖrküşÖr·küş
Ateş kırmızısı kuş.Ör·küşTürkçe2 hece
ÖrünÖ·rün
Açık renkli veya pencere.Ö·rünTürkçe2 hece
ÖveçÖ·veç
İki üç yaşındaki erkek koyun.Ö·veçTürkçe2 hece
ÖzakÖ·zak
Özü temiz, doğru kimse.Ö·zakTürkçe2 hece
ÖzakarÖ·za·kar
Saf ve katıksız akış.Ö·za·karTürkçe3 hece
ÖzaltınÖ·zal·tın
Özü altın kadar değerli.Ö·zal·tınTürkçe3 hece
ÖzbilirÖz·bi·lir
Kendinin farkında olan.Öz·bi·lirTürkçe3 hece
ÖzçinÖz·çin
Saf ve temiz kimse.Öz·çinTürkçe2 hece
ÖzdekÖz·dek
Temel, öz veya madde.Öz·dekTürkçe2 hece
ÖzdelÖz·del
Hediye.Öz·delTürkçe2 hece
ÖzgüneşÖz·gü·neş
Güneş gibi parlak olan.Öz·gü·neşTürkçe3 hece
ÖzilÖ·zil
O yörenin yerlisi.Ö·zilTürkçe2 hece
ÖzinanÖ·zi·nan
İnançlı kimse.Ö·zi·nanTürkçe3 hece
ÖzkarÖz·kar
Kar kadar temiz.Öz·karTürkçe2 hece
ÖzlüÖz·lü
Benliği olan veya içten.Öz·lüTürkçe2 hece
ÖzpetekÖz·pe·tek
Gerçek petek.Öz·pe·tekTürkçe3 hece
ÖzpınarÖz·pı·nar
Gerçek pınar.Öz·pı·narTürkçe3 hece
ÖzselÖz·sel
Öze dair.Öz·selTürkçe2 hece
ÖzselenÖz·se·len
Gerçek haber.Öz·se·lenTürkçe3 hece
ÖzseviÖz·se·vi
İçten sevgi.Öz·se·viTürkçe3 hece
ÖzsuÖz·su
Bitki ve hayvan doku suyu.Öz·suTürkçe2 hece
ÖzünÖ·zün
Hak edilmiş ün veya şan.Ö·zünTürkçe2 hece
ÖzveriÖz·ve·ri
Kendi yararından vazgeçme.Öz·ve·riTürkçe3 hece
PakPak
Temiz ve saf.PakFarsça1 hece
RahşanRah·şan
Parlak ve ışıklı.Rah·şanFarsça2 hece
RayihanRa·yi·han
Han bayrağı veya sancağı.Ra·yi·hanArapça3 hece
RefettinRe·fet·tin
İslâmî acıma ve esirgeme duygusu.Re·fet·tinArapça3 hece
RefhanRef·han
Varlıklı kimse.Ref·hanArapça2 hece
RevişRe·viş
Biçim, tarz veya yol.Re·vişFarsça2 hece
RezinRe·zin
Ağırbaşlı ve sağlam.Re·zinArapça2 hece
RuatRu·at
Bulut, konuşkan veya tehditkar.Ru·atArapça2 hece
SabbarSab·bar
Aşırı sabırlı kimse.Sab·barArapça2 hece
SakaSa·ka
Su taşıyan veya bir kuş türü.Sa·kaArapça2 hece
SalaSa·la
Ekim için ayrılan yer.Sa·laTürkçe2 hece
SaltanSal·tan
Tek veya saf.Sal·tanTürkçe2 hece
SarıcaSa·rı·ca
Sarıya yakın veya yaban arısı.Sa·rı·caTürkçe3 hece
SaruSa·ru
Sarışın.Sa·ruTürkçe2 hece
SavSav
Söz, haber veya düşünce.SavTürkçe1 hece
SayriSay·ri
Hasta.Say·riTürkçe2 hece
SecahatSe·ca·hat
Yumuşak huyluluk.Se·ca·hatArapça3 hece