İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Tema · Sayfa 13 / 98

İki heceli erkek isimleri ve anlamları

Söylemesi kolay, soyadıyla akıcı duran iki heceli erkek isimleri ve anlamları.

601–650. isimler

Sayfa 13 / 98 · 50 isim

ŞahbazŞah·baz
Beyaz doğan veya yiğit.Şah·bazFarsça2 hece
UysalUy·sal
Uyumlu ve terbiyeli.Uy·salTürkçe2 hece
OralO·ral
Şehri veya kaleyi ele geçir.O·ralTürkçe2 hece
VahipVa·hip
Bağışlayan, hibe eden.Va·hipArapça2 hece
TuncelTun·cel
Tunç gibi güçlü eli olan.Tun·celTürkçe2 hece
ÖzalÖ·zal
Özünü ve gerçeğini al.Ö·zalTürkçe2 hece
AygünAy·gün
Ay ve güneş gibi parlak.Ay·günTürkçe2 hece
KürşadKür·şad
Yiğit veya Göktürk prensi.Kür·şadTürkçe2 hece
SenarSe·nar
Âşık veya yâr.Se·narFarsça2 hece
DindarDin·dar
Allah'a inanan kimse.Din·darArapça ve Farsça2 hece
YolcuYol·cu
Seyahat eden kimse.Yol·cu2 hece
FerdaFer·da
Gelecek veya ahiret.Fer·daFarsça2 hece
KabilKa·bil
Kabul eden veya Hz. Âdem'in oğlu.Ka·bilArapça2 hece
RumiRu·mi
Rumî takvimi veya Anadolu ile ilgili.Ru·mi2 hece
ÖzelÖ·zel
Bir şeye ait veya farklı.Ö·zelTürkçe2 hece
GülhanGül·han
Gül gibi güzel kimse.Gül·hanFarsça ve Türkçe2 hece
SamihSa·mih
Cömert ve eli açık.Sa·mihArapça2 hece
IşıkI·şık
Aydınlık, parıltı veya yol gösteren.I·şıkTürkçe2 hece
ŞehmuzŞeh·muz
Hükümdar soyundan gelen.Şeh·muzFarsça2 hece
BuldukBul·duk
Bulmak fiilinin geçmiş zaman çekimi.Bul·duk2 hece
FecriFec·ri
Tan vaktiyle ilgili.Fec·riArapça2 hece
ÜstünÜs·tün
Yüksek düzeyde olan, galip veya fazla.Üs·tünTürkçe2 hece
UrhanUr·han
Şehir veya kale hükümdarı.Ur·hanTürkçe2 hece
ÖcalÖ·cal
Öcünü alan.Ö·calTürkçe2 hece
RafiRa·fi
Yükselten veya Tanrı'nın ismi.Ra·fiArapça2 hece
OrçunOr·çun
Ardıllar, halefler.Or·çunTürkçe2 hece
KinyasKin·yas
Geniş yüzlü.Kin·yas2 hece
KamalKa·mal
Kemal isminin varyantı veya savunma yapısı.Ka·mal2 hece
CenanCe·nan
Yürek veya gönül.Ce·nanArapça2 hece
GürelGü·rel
Hareketli ve coşkun kişi.Gü·relTürkçe2 hece
ÇınarÇı·nar
Uzun ömürlü ağaç veya dayanak.Çı·narFarsça2 hece
MiraçMi·raç
Yükselme ve göğe çıkış.Mi·raçArapça2 hece
VelitVe·lit
Yeni doğan veya erkek çocuk.Ve·litArapça2 hece
ÖzgenÖz·gen
Rahat ve sakin kimse.Öz·genTürkçe2 hece
TanselTan·sel
Işık seli.Tan·selTürkçe ve Arapça2 hece
UtkuUt·ku
Zafer veya üstünlük.Ut·kuTürkçe2 hece
GürdalGür·dal
Geniş soylu kimse.Gür·dalTürkçe2 hece
ÖnalÖ·nal
Başta olma anlamında bir ad.Ö·nalTürkçe2 hece
OrkunOr·kun
Eski Türk yazısı.Or·kunTürkçe2 hece
ArdaAr·da
Asa, işaret çubuğu veya sonra gelen.Ar·daTürkçe2 hece
CömertCö·mert
Eli açık veya verimli.Cö·mertFarsça2 hece
KaptanKap·tan
Gemi yöneticisi.Kap·tanİtalyanca2 hece
GörkemGör·kem
Gösteriş ve gürbüzlük.Gör·kemTürkçe2 hece
ÖzenÖ·zen
Çaba, merkez, ilk söz, ara veya dere.Ö·zenTürkçe2 hece
ÖzgünÖz·gün
Benzersiz veya kendine has.Öz·günTürkçe2 hece
FetihFe·tih
Açma veya zaptetme.Fe·tihArapça2 hece
ZorbaZor·ba
Baskıcı kişi.Zor·ba2 hece
DevranDev·ran
Dünya, zaman veya talih.Dev·ranArapça2 hece
LaçinLa·çin
Yiğit veya yırtıcı kuş türleri.La·çinTürkçe2 hece
LamiLa·mi
Parlak ve parıltılı.La·miArapça2 hece