İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Tema · Sayfa 79 / 98

İki heceli erkek isimleri ve anlamları

Söylemesi kolay, soyadıyla akıcı duran iki heceli erkek isimleri ve anlamları.

3901–3950. isimler

Sayfa 79 / 98 · 50 isim

ÇalımÇa·lım
Gösteriş, kılıç ağzı veya vuruş.Ça·lımTürkçe2 hece
ÇalınÇa·lın
Ateş çakmağı veya çiy.Ça·lınTürkçe2 hece
ÇalkanÇal·kan
Su birikintisi.Çal·kanTürkçe2 hece
ÇaltıÇal·tı
Dikenli bitki veya engel.Çal·tıTürkçe2 hece
ÇamakÇa·mak
Kendini beğenmiş.Ça·makTürkçe2 hece
ÇamokÇa·mok
Kuvvetli kimse.Ça·mokTürkçe2 hece
ÇangaÇan·ga
Soylu.Çan·gaTürkçe2 hece
ÇangalÇan·gal
Eğri ağaç, zayıf veya dere dibi.Çan·galTürkçe2 hece
ÇapınÇa·pın
Saldırı veya hücum.Ça·pınTürkçe2 hece
ÇapkanÇap·kan
Saldıran veya hızlı koşan.Çap·kanTürkçe2 hece
ÇarlanÇar·lan
Şiddetli akan su.Çar·lanTürkçe2 hece
ÇarmanÇar·man
Neşeli.Çar·manTürkçe2 hece
ÇavdurÇav·dur
Tanınmış, ünlü.Çav·durTürkçe2 hece
ÇaydamÇay·dam
Yatak veya yağmurluk yapılan keçe.Çay·damTürkçe2 hece
ÇaylakÇay·lak
Irmak geçidi, sözünde durmayan veya avcı kuş.Çay·lakTürkçe2 hece
ÇaynakÇay·nak
Tırnak veya sakat kimse.Çay·nakTürkçe2 hece
ÇekikÇe·kik
Tarla kuşu veya çekilmiş olan.Çe·kikTürkçe2 hece
ÇekimÇe·kim
Estetik görünüş, güç veya çam parçası.Çe·kimTürkçe2 hece
ÇekinÇe·kin
Meşe meyvesi veya koruyucu ökse.Çe·kinTürkçe2 hece
ÇelimÇe·lim
Güç ve tavır.Çe·limTürkçe2 hece
ÇeltikÇel·tik
Pirinç, söz veya çoban yamağı.Çel·tikTürkçe2 hece
ÇermeÇer·me
Sulu yer, sızıntı veya kaynak.Çer·meTürkçe2 hece
ÇetikÇe·tik
Yünden terlik, çarık, çekirge, fidan.Çe·tikTürkçe2 hece
ÇevrimÇev·rim
Sınır, girdap veya değişim.Çev·rimTürkçe2 hece
ÇığaÇı·ğa
Kuş tüyü veya yaramaz çocuk.Çı·ğaTürkçe2 hece
ÇığılÇı·ğıl
Taş yığını, kalabalık, saman.Çı·ğılTürkçe2 hece
ÇığırÇı·ğır
Kar üzerindeki yol veya iz.Çı·ğırTürkçe2 hece
ÇınakÇı·nak
Kuş pençesi veya açık hava.Çı·nakTürkçe2 hece
ÇıngıÇın·gı
Kıvılcım veya parça.Çın·gıTürkçe2 hece
ÇırayÇı·ray
Yüz güzelliği veya yüz.Çı·rayTürkçe2 hece
ÇıvgınÇıv·gın
Karla karışık yağmur veya ağaç filizi.Çıv·gınTürkçe2 hece
ÇidamÇi·dam
Sabır.Çi·damTürkçe2 hece
ÇiftçiÇift·çi
Toprak işleyen kimse.Çift·çiTürkçe2 hece
ÇiğlezÇiğ·lez
Yakışıklı ve uzun boylu.Çiğ·lezTürkçe2 hece
ÇiltayÇil·tay
Benekli tay.Çil·tayTürkçe2 hece
ÇinelÇi·nel
Doğru ve dürüst kimse.Çi·nelTürkçe2 hece
ÇinerÇi·ner
Doğru ve dürüst kimse.Çi·nerTürkçe2 hece
ÇinerkÇi·nerk
Doğru yolda kullanılan güç.Çi·nerkTürkçe2 hece
ÇintanÇin·tan
Sabah vakti.Çin·tanTürkçe2 hece
ÇintayÇin·tay
Asil at.Çin·tayTürkçe2 hece
ÇoğaÇo·ğa
Çocuk veya yavru.Ço·ğaTürkçe2 hece
ÇoğanÇo·ğan
Köpüren bir bitki.Ço·ğanTürkçe2 hece
ÇoğaşÇo·ğaş
Güneş.Ço·ğaşTürkçe2 hece
ÇoğayÇo·ğay
Köy zengini veya eşkıya.Ço·ğayTürkçe2 hece
ÇokarÇo·kar
Soylu.Ço·karTürkçe2 hece
ÇokayÇo·kay
Köy zengini veya eşkıya.Ço·kayTürkçe2 hece
ÇokerÇo·ker
Gerçek yiğit.Ço·kerTürkçe2 hece
ÇokmanÇok·man
Topuz veya gürz.Çok·manTürkçe2 hece
ÇokuÇo·ku
Dağ zirvesi veya zirveye ulaşmış.Ço·kuTürkçe2 hece
ÇolpanÇol·pan
Çoban Yıldızı, Venüs.Çol·panTürkçe2 hece