İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Tema · Sayfa 94 / 98

İki heceli erkek isimleri ve anlamları

Söylemesi kolay, soyadıyla akıcı duran iki heceli erkek isimleri ve anlamları.

4651–4700. isimler

Sayfa 94 / 98 · 50 isim

TokkanTok·kan
Gözü tok bir soydan gelen.Tok·kanTürkçe2 hece
TokozTo·koz
Gözü ve gönlü doymuş.To·kozTürkçe2 hece
ToktaşTok·taş
Gözü tok, güçlü kimse.Tok·taşTürkçe2 hece
ToktuğTok·tuğ
Gözü tok savaşçı.Tok·tuğTürkçe2 hece
TokuTo·ku
Tokmak veya değnek.To·kuTürkçe2 hece
TokyüzTok·yüz
Açgözlü olmayan kimse.Tok·yüzTürkçe2 hece
TolayTo·lay
Topluluk veya cemiyet.To·layTürkçe2 hece
TongalTon·gal
Zengin veya yaşlı erkek.Ton·galTürkçe2 hece
TongurTon·gur
Anlamakta güçlük çeken veya çirkin sesli.Ton·gurTürkçe2 hece
TopaTo·pa
Beceriksiz veya kötü.To·paTürkçe2 hece
TopaçTo·paç
Çocuk oyuncağı veya gürbüz çocuk.To·paçTürkçe2 hece
TopakTo·pak
Yuvarlak.To·pakTürkçe2 hece
TopçamTop·çam
Düzenli çam türü.Top·çamTürkçe2 hece
TopçayTop·çay
Kıvrımlı akan ırmak.Top·çayTürkçe2 hece
ToralpTo·ralp
Gururlu yiğit.To·ralpTürkçe2 hece
TorcanTor·can
Çekingen kimse.Tor·canTürkçe ve Farsça2 hece
TorhanTor·han
Gururlu hükümdar.Tor·hanTürkçe2 hece
TorkalTor·kal
Hep utangaç ve çekingen ol anlamında ad.Tor·kalTürkçe2 hece
TorkanTor·kan
Gururlu ve tok sözlü soydan gelen.Tor·kanTürkçe2 hece
ToruTo·ru
Gelenek, asalet veya armağan.To·ruTürkçe2 hece
TotukTo·tuk
Eski Türklerde askerî vali.To·tukTürkçe2 hece
ToykaToy·ka
Kalın ve büyük sopa.Toy·kaTürkçe2 hece
TozunTo·zun
Soylu ve asil.To·zunTürkçe2 hece
TökelTö·kel
Oldukça, çok.Tö·kelTürkçe2 hece
TölekTö·lek
Ağırbaşlı, uyanık ve becerikli.Tö·lekTürkçe2 hece
TömekTö·mek
Ekin yığını veya kaba.Tö·mekTürkçe2 hece
TörelTö·rel
Töreye uygun.Tö·relTürkçe2 hece
TörümTö·rüm
Yaradılış.Tö·rümTürkçe2 hece
TözümTö·züm
Sabırlı ve alçak gönüllü.Tö·zümTürkçe2 hece
TuğcuTuğ·cu
Padişahın tuğlarını taşıyan görevli.Tuğ·cuTürkçe2 hece
TuğkunTuğ·kun
Saygın ve izinsiz girilmeyen.Tuğ·kunTürkçe2 hece
TuğlukTuğ·luk
Deri kap, gayda veya şişman.Tuğ·lukTürkçe2 hece
TuğsavTuğ·sav
Tuğ ile tanınan.Tuğ·savTürkçe2 hece
TuğselTuğ·sel
Bol tuğu bulunan.Tuğ·selTürkçe ve Arapça2 hece
TuğserTuğ·ser
Baştuğ.Tuğ·serTürkçe2 hece
TuğtaşTuğ·taş
Tuğ takınmış güçlü kişi.Tuğ·taşTürkçe2 hece
TuğtayTuğ·tay
Tuğ takınmış eşsiz kişi.Tuğ·tayTürkçe2 hece
TuhfeTuh·fe
Armağan veya güzel şey.Tuh·feArapça2 hece
TulgarTul·gar
Azim ve irade.Tul·garTürkçe2 hece
TulukTu·luk
Deri kap, gayda veya şişman.Tu·lukTürkçe2 hece
TumanTu·man
Nem, duman veya şalvar.Tu·manTürkçe2 hece
TunççağTunç·çağ
Zamanının güçlü kimsesi.Tunç·çağTürkçe2 hece
TunçhanTunç·han
Kuvvetli hükümdar.Tunç·hanTürkçe2 hece
TunçkolTunç·kol
Kuvvetli kimse.Tunç·kolTürkçe2 hece
TunçkurtTunç·kurt
Kuvvetli kimse.Tunç·kurtTürkçe2 hece
TunçokTun·çok
Kuvvetli kimse.Tun·çokTürkçe2 hece
TunçsoyTunç·soy
Güçlü soydan gelen.Tunç·soyTürkçe2 hece
TunguçTun·guç
En büyük çocuk veya baykuş.Tun·guçTürkçe2 hece
TuralpTu·ralp
Genç ve yiğit.Tu·ralpTürkçe2 hece
TutelTu·tel
El tut, yardım et.Tu·telTürkçe2 hece