Arapça kökenli · Sayfa 13 / 31
Arapça erkek isimleri ve anlamları
Arapça kökenli 1.509 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.
A ile başlayan erkek isimleriB ile başlayan erkek isimleriC ile başlayan erkek isimleriÇ ile başlayan erkek isimleriD ile başlayan erkek isimleriE ile başlayan erkek isimleriF ile başlayan erkek isimleriG ile başlayan erkek isimleriH ile başlayan erkek isimleriI ile başlayan erkek isimleriİ ile başlayan erkek isimleriJ ile başlayan erkek isimleriK ile başlayan erkek isimleriL ile başlayan erkek isimleriM ile başlayan erkek isimleriN ile başlayan erkek isimleriO ile başlayan erkek isimleriÖ ile başlayan erkek isimleriP ile başlayan erkek isimleriR ile başlayan erkek isimleriS ile başlayan erkek isimleriŞ ile başlayan erkek isimleriT ile başlayan erkek isimleriU ile başlayan erkek isimleriÜ ile başlayan erkek isimleriV ile başlayan erkek isimleriY ile başlayan erkek isimleriZ ile başlayan erkek isimleri
601–650. isimler
Sayfa 13 / 31 · 50 isim
- MahfuzMah·fuz
- Korunmuş veya gizlenmiş.Mah·fuzArapça2 hece
- AtıfA·tıf
- Eğilen, bağlayan veya şefkatli.A·tıfArapça2 hece
- MelihMe·lih
- Güzel ve sevimli.Me·lihArapça2 hece
- MazlumMaz·lum
- Sakin kişi veya zulme uğramış.Maz·lumArapça2 hece
- MehdiMeh·di
- Doğru yolu bulan.Meh·diArapça2 hece
- AlihanA·li·han
- Yüce hükümdar.A·li·hanArapça ve Farsça3 hece
- MülazimMü·la·zim
- Ayrılmayan veya iş bekleyen.Mü·la·zimArapça3 hece
- MüjdatMüj·dat
- Sevinçli haberler.Müj·datFarsça ve Arapça2 hece
- MelikMe·lik
- Hükümdar veya Tanrı adı.Me·likArapça2 hece
- SiraçSi·raç
- Işık veya kandil.Si·raçArapça2 hece
- ArafatA·ra·fat
- Buluşma yeri veya Mekke'deki tepe.A·ra·fatArapça3 hece
- SıracettinSı·ra·cet·tin
- Dinin aydınlığı ve ışığı.Sı·ra·cet·tinArapça4 hece
- SadunSa·dun
- Kutlu ve uğurlu.Sa·dunArapça2 hece
- AllahverdiAl·lah·ver·di
- Allah tarafından bağışlanan.Al·lah·ver·diArapça ve Türkçe4 hece
- AbdulvahitAb·dul·va·hit
- Tek olan Tanrı'nın kulu.Ab·dul·va·hitArapça4 hece
- MacitMa·cit
- Şanlı ve şerefli kimse.Ma·citArapça2 hece
- AbdurrezzakAb·dur·rez·zak
- Rızık veren Tanrı'nın kulu.Ab·dur·rez·zakArapça4 hece
- MükerremMü·ker·rem
- Saygıdeğer veya aziz.Mü·ker·remArapça3 hece
- NesimiNe·si·mi
- Yumuşak huylu.Ne·si·miArapça3 hece
- NasrettinNas·ret·tin
- Dine yardımcı olan kimse.Nas·ret·tinArapça3 hece
- SakipSa·kip
- Parlak veya delen.Sa·kipArapça2 hece
- MasumMa·sum
- Suçsuz, çocuk veya saf.Ma·sumArapça2 hece
- SıdkıSıd·kı
- Doğru, temiz yürekli.Sıd·kıArapça2 hece
- MuştakMuş·tak
- Özleyen ve can atan.Muş·takArapça2 hece
- MüfitMü·fit
- Anlamlı veya yararlı.Mü·fitArapça2 hece
- MuhtarMuh·tar
- Seçkin, özgür veya köy/mahalle yöneticisi.Muh·tarArapça2 hece
- HatemHa·tem
- Mühür, cömert veya sonuncu.Ha·temArapça2 hece
- NadimNa·dim
- Pişman olan.Na·dimArapça2 hece
- SacitSa·cit
- Secde eden kişi.Sa·citArapça2 hece
- NasıfNa·sıf
- İkiye bölen veya ekmek.Na·sıfArapça2 hece
- EmirhanE·mir·han
- Bey.E·mir·hanArapça ve Türkçe3 hece
- SunaySu·nay
- Ay gibi parlak.Su·nayArapça ve Türkçe2 hece
- HasretHas·ret
- Özlem.Has·retArapça2 hece
- NurhanNur·han
- Işık saçan hükümdar.Nur·hanArapça ve Türkçe2 hece
- SertaçSer·taç
- Baş tacı edilen, çok sevilen kimse.Ser·taçFarsça ve Arapça2 hece
- MensurMen·sur
- Dağılmış veya ölçüsüz söz.Men·surArapça2 hece
- AzimA·zim
- Ulu, büyük.A·zimArapça2 hece
- NimetullahNi·me·tul·lah
- Tanrının lütfu.Ni·me·tul·lahArapça4 hece
- MülayimMü·la·yim
- Uygun veya yumuşak huylu.Mü·la·yimArapça3 hece
- MahsunMah·sun
- Güçlü ve kuvvetli.Mah·sunArapça2 hece
- HekimHe·kim
- Doktor veya bilge.He·kimArapça2 hece
- HeybetHey·bet
- Saygı uyandıran görkemli görünüş.Hey·betArapça2 hece
- MehtiMeh·ti
- Doğru yolu bulan.Meh·tiArapça2 hece
- HaldunHal·dun
- Sonsuz ve ebedî.Hal·dunArapça2 hece
- SemirSe·mir
- Arkadaş, nitelikli veya yamaç.Se·mirArapça2 hece
- HıfzıHıf·zı
- Koruma ve ezberleme.Hıf·zıArapça2 hece
- MaşukMa·şuk
- Sevilen kimse.Ma·şukArapça2 hece
- SafiSa·fi
- Katıksız ve arı.Sa·fiArapça2 hece
- SafaSa·fa
- Huzur ve eğlence.Sa·faArapça2 hece
- AbdalAb·dal
- Gezgin derviş veya perişan kimse.Ab·dalArapça2 hece