İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Arapça kökenli · Sayfa 23 / 31

Arapça erkek isimleri ve anlamları

Arapça kökenli 1.509 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

1101–1150. isimler

Sayfa 23 / 31 · 50 isim

SebaSe·ba
Yedi sayısı.Se·baArapça2 hece
SehranSeh·ran
Geceleri uyanık kalan.Seh·ranArapça2 hece
SemahatSe·ma·hat
Cömertlik, iyilikseverlik.Se·ma·hatArapça3 hece
TamayTa·may
Dolunay.Ta·mayArapça ve Türkçe2 hece
TekmilTek·mil
Tam, eksiksiz veya tamamlama.Tek·milArapça2 hece
BehnanBeh·nan
İyi ve güler yüzlü.Beh·nanArapça2 hece
DehriDeh·ri
Dünyanın sonsuzluğuna inanan veya çok bilgili.Deh·riArapça2 hece
FahimFa·him
Ulu, saygın veya akıllı.Fa·himArapça2 hece
FakihFa·kih
Zeki veya fıkıh bilgini.Fa·kihArapça2 hece
HilaliHi·la·li
Yeni ay biçiminde.Hi·la·liArapça3 hece
İstikbalİs·tik·bal
Gelecek veya karşılama.İs·tik·balArapça3 hece
NeccarNec·car
Dülger veya marangoz.Nec·carArapça2 hece
NevriNev·ri
Parlak ve ışıklı.Nev·riArapça2 hece
NurerNu·rer
Aydınlık ve ışık saçan.Nu·rerArapça ve Türkçe2 hece
NurşanNur·şan
Aydınlık ve temiz isimli.Nur·şanArapça ve Türkçe2 hece
ÖmüralÖ·mü·ral
Uzun ömürlü olması temennisi.Ö·mü·ralArapça ve Türkçe3 hece
SavniSav·ni
Koruma ve gözetme ile ilgili.Sav·niArapça2 hece
TevilTe·vil
Yorumlama.Te·vilArapça2 hece
YetimYe·tim
Babası ölmüş çocuk veya eşsiz.Ye·timArapça2 hece
AbdulezelAb·du·le·zel
Ezelî Tanrı'nın kulu.Ab·du·le·zelArapça4 hece
BesarettinBe·sa·ret·tin
Dinin müjdesi.Be·sa·ret·tinArapça4 hece
DahiDa·hi
Üstün zekalı ve yetenekli.Da·hiArapça2 hece
MakulMa·kul
Akla uygun, mantıklı.Ma·kulArapça2 hece
MelikhanMe·lik·han
Hükümdar.Me·lik·hanArapça ve Türkçe3 hece
MüeyyetMü·ey·yet
Sağlam veya yardım alan.Mü·ey·yetArapça3 hece
NesilNe·sil
Aynı çağda yaşayan kuşak.Ne·silArapça2 hece
NuhcanNuh·can
Nuh Peygamber gibi uzun ömürlü.Nuh·canArapça ve Farsça2 hece
RuhsatRuh·sat
İzin, müsaade.Ruh·satArapça2 hece
SelamullahSe·la·mul·lah
Tanrı'nın selamı.Se·la·mul·lahArapça4 hece
VafiVa·fi
Sözünün eri.Va·fiArapça2 hece
AdniAd·ni
Cennetlik kişi.Ad·niArapça2 hece
AkıpA·kıp
Son peygamber veya ardıl.A·kıpArapça2 hece
CerullahCe·rul·lah
Allah'a komşu olan.Ce·rul·lahArapça3 hece
FarabiFa·ra·bi
Faraplı kimse veya düşünür.Fa·ra·biArapça3 hece
HicapHi·cap
Utanma duygusu.Hi·capArapça2 hece
HilkatHil·kat
Yaratılış veya huy.Hil·katArapça2 hece
MedihMe·dih
Övgü.Me·dihArapça2 hece
MergupMer·gup
Sevilen ve beğenilen.Mer·gupArapça2 hece
MuteberMu·te·ber
Saygın ve güvenilir.Mu·te·berArapça3 hece
MücitMü·cit
Yeni bir şey icat eden.Mü·citArapça2 hece
ÖzenderÖ·zen·der
Nadir ve değerli.Ö·zen·derTürkçe ve Arapça3 hece
SaburSa·bur
Çok sabırlı olan.Sa·burArapça2 hece
VeletVe·let
Çocuk veya oğul.Ve·letArapça2 hece
AslıbeyAs·lı·bey
Bey soyundan gelen.As·lı·beyArapça ve Türkçe3 hece
AyniAy·ni
Gözle ilgili.Ay·niArapça2 hece
CeladetCe·la·det
Kahramanlık, yiğitlik.Ce·la·detArapça3 hece
CundiCun·di
Süvari veya asker.Cun·diArapça2 hece
KevniKev·ni
Varlıkla ilgili.Kev·niArapça2 hece
ManzurMan·zur
Görünen veya beğenilen.Man·zurArapça2 hece
MuallimMu·al·lim
Öğretmen, hoca.Mu·al·limArapça3 hece