Türkçe kökenli · Sayfa 100 / 106
Türkçe erkek isimleri ve anlamları
Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.
A ile başlayan erkek isimleriB ile başlayan erkek isimleriC ile başlayan erkek isimleriÇ ile başlayan erkek isimleriD ile başlayan erkek isimleriE ile başlayan erkek isimleriF ile başlayan erkek isimleriG ile başlayan erkek isimleriH ile başlayan erkek isimleriI ile başlayan erkek isimleriİ ile başlayan erkek isimleriJ ile başlayan erkek isimleriK ile başlayan erkek isimleriL ile başlayan erkek isimleriM ile başlayan erkek isimleriN ile başlayan erkek isimleriO ile başlayan erkek isimleriÖ ile başlayan erkek isimleriP ile başlayan erkek isimleriR ile başlayan erkek isimleriS ile başlayan erkek isimleriŞ ile başlayan erkek isimleriT ile başlayan erkek isimleriU ile başlayan erkek isimleriÜ ile başlayan erkek isimleriV ile başlayan erkek isimleriY ile başlayan erkek isimleriZ ile başlayan erkek isimleri
4951–5000. isimler
Sayfa 100 / 106 · 50 isim
- UğurtayU·ğur·tay
- Çok uğurlu kimse.U·ğur·tayTürkçe3 hece
- UğuşU·ğuş
- Zekâ, benzerlik veya soy.U·ğuşTürkçe2 hece
- UğutU·ğut
- Baygın, solgun veya kuru.U·ğutTürkçe2 hece
- UkuşU·kuş
- Zekâ, benzerlik veya soy.U·kuşTürkçe2 hece
- UlaçhanU·laç·han
- İnsanları kaynaştıran hükümdar.U·laç·hanTürkçe3 hece
- UlaçkanU·laç·kan
- İnsanları kaynaştıran soydan gelen.U·laç·kanTürkçe3 hece
- UlakU·lak
- Haberci, yardımcı, hedef, güçlü, ek veya at.U·lakTürkçe2 hece
- UlakbeyU·lak·bey
- Yardımcı bey.U·lak·beyTürkçe3 hece
- UlamU·lam
- Sürekli veya benzer şeylerin bütünü.U·lamTürkçe2 hece
- UlarU·lar
- Erkek keklik.U·larTürkçe2 hece
- UldızUl·dız
- Gök cisimleri veya talih.Ul·dızTürkçe2 hece
- UlualpU·lu·alp
- Yüce ve erdemli yiğit.U·lu·alpTürkçe3 hece
- UluantU·lu·ant
- Kutsal ve büyük yemin.U·lu·antTürkçe3 hece
- UlubaşU·lu·baş
- Saygın ve yüce kişi.U·lu·başTürkçe3 hece
- UluberkU·lu·berk
- Saygın ve güçlü kimse.U·lu·berkTürkçe3 hece
- UlucaU·lu·ca
- Üst derecedeki önder.U·lu·caTürkçe3 hece
- UluçağU·lu·çağ
- Hayırlı ve uğurlu zaman.U·lu·çağTürkçe3 hece
- UluçamU·lu·çam
- Yüce ve saygın kişi.U·lu·çamTürkçe3 hece
- UluçkanU·luç·kan
- Yüce ve erdemli soydan gelen.U·luç·kanTürkçe3 hece
- UludoğanU·lu·do·ğan
- Doğuştan yüce ve uğurlu.U·lu·do·ğanTürkçe4 hece
- UluerkanU·lu·er·kan
- Saygın ve soylu kimse.U·lu·er·kanTürkçe4 hece
- UlukaanU·lu·ka·an
- Saygın ve büyük hükümdar.U·lu·ka·anTürkçe4 hece
- UlukayaU·lu·ka·ya
- Saygın ve güçlü kimse.U·lu·ka·yaTürkçe4 hece
- UlukutU·lu·kut
- Çok uğurlu kimse.U·lu·kutTürkçe3 hece
- UlumU·lum
- Ululuk ve haşmet.U·lumTürkçe2 hece
- UlumanU·lu·man
- Yüksek ve saygın kimse.U·lu·manTürkçe3 hece
- UlumeriçU·lu·me·riç
- Meriç gibi coşkun kimse.U·lu·me·riçTürkçe4 hece
- UlunayU·lu·nay
- Saygın ve erdemli kimse.U·lu·nayTürkçe3 hece
- UluözU·lu·öz
- Özü yüce, saygın kişi.U·lu·özTürkçe3 hece
- UlusuU·lu·su
- Su kadar değerli kimse.U·lu·suTürkçe3 hece
- UluşahinU·lu·şa·hin
- Şahin gibi güçlü ve saygın.U·lu·şa·hinTürkçe ve Farsça4 hece
- UlutekinU·lu·te·kin
- Saygın ve yüce hükümdar.U·lu·te·kinTürkçe4 hece
- UmaU·ma
- Armağan veya misafir.U·maTürkçe2 hece
- UmaçU·maç
- Hedef veya umut.U·maçTürkçe2 hece
- UmakU·mak
- Amaç veya istek.U·makTürkçe2 hece
- UmduUm·du
- İstek, dilek.Um·duTürkçe2 hece
- UmuralU·mu·ral
- Görgülü ve bilgili ol anlamında ad.U·mu·ralArapça ve Türkçe3 hece
- UmuralpU·mu·ralp
- Bilgili ve yiğit.U·mu·ralpArapça ve Türkçe3 hece
- UmurbayU·mur·bay
- Görgülü ve saygın.U·mur·bayArapça ve Türkçe3 hece
- UnganUn·gan
- Mutlu veya yiğit.Un·ganTürkçe2 hece
- UrUr
- Hendek, şehir veya korunaklı yer.UrTürkçe1 hece
- UralpU·ralp
- Kentli yiğit.U·ralpTürkçe2 hece
- UraltanU·ral·tan
- Şehirli hükümdar.U·ral·tanTürkçe3 hece
- UraltayU·ral·tay
- Şehirde saygın görülen kişi.U·ral·tayTürkçe3 hece
- UramU·ram
- Geniş ve büyük yol.U·ramTürkçe2 hece
- UrazlıU·raz·lı
- Talihli ve kutlu.U·raz·lıTürkçe3 hece
- UrbeyiUr·be·yi
- Kale veya şehir beyi.Ur·be·yiTürkçe3 hece
- UrıU·rı
- Dere, oğul veya ses.U·rıTürkçe2 hece
- UrlukUr·luk
- Aile veya tohum.Ur·lukTürkçe2 hece
- UrukU·ruk
- Tohum veya nesil.U·rukTürkçe2 hece