Türkçe kökenli · Sayfa 19 / 106
Türkçe erkek isimleri ve anlamları
Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.
A ile başlayan erkek isimleriB ile başlayan erkek isimleriC ile başlayan erkek isimleriÇ ile başlayan erkek isimleriD ile başlayan erkek isimleriE ile başlayan erkek isimleriF ile başlayan erkek isimleriG ile başlayan erkek isimleriH ile başlayan erkek isimleriI ile başlayan erkek isimleriİ ile başlayan erkek isimleriJ ile başlayan erkek isimleriK ile başlayan erkek isimleriL ile başlayan erkek isimleriM ile başlayan erkek isimleriN ile başlayan erkek isimleriO ile başlayan erkek isimleriÖ ile başlayan erkek isimleriP ile başlayan erkek isimleriR ile başlayan erkek isimleriS ile başlayan erkek isimleriŞ ile başlayan erkek isimleriT ile başlayan erkek isimleriU ile başlayan erkek isimleriÜ ile başlayan erkek isimleriV ile başlayan erkek isimleriY ile başlayan erkek isimleriZ ile başlayan erkek isimleri
901–950. isimler
Sayfa 19 / 106 · 50 isim
- TuraçTu·raç
- Eti yenen bir av kuşu.Tu·raçTürkçe2 hece
- TürkyılmazTürk·yıl·maz
- Azimli ve yılmayan Türk.Türk·yıl·mazTürkçe3 hece
- AşkımAş·kım
- Sevilen kişi.Aş·kımArapça ve Türkçe2 hece
- AytanAy·tan
- Ay ışığı.Ay·tanTürkçe2 hece
- BirimBi·rim
- Tek ve sevgili olan.Bi·rimTürkçe2 hece
- BirsenBir·sen
- Tek ve biricik olan.Bir·senTürkçe2 hece
- BurkayBur·kay
- Ay veya kırgın kimse.Bur·kayTürkçe2 hece
- CanberkCan·berk
- Sağlam ve güçlü karakterli.Can·berkFarsça ve Türkçe2 hece
- FerdalFer·dal
- Dal tomurcuğu.Fer·dalArapça ve Türkçe2 hece
- HürkanHür·kan
- Özgürlüksever veya özgür soydan gelen.Hür·kanArapça ve Türkçe2 hece
- KaygusuzKay·gu·suz
- Kaygısız, umursamaz.Kay·gu·suzTürkçe3 hece
- MutluhanMut·lu·han
- Mutlu hükümdar.Mut·lu·hanTürkçe3 hece
- SatukSa·tuk
- Ermişlere adanan çocuk.Sa·tukTürkçe2 hece
- SaylanSay·lan
- Uçurum veya yar.Say·lanTürkçe2 hece
- SoykanSoy·kan
- Asil ve soylu kişi.Soy·kanTürkçe2 hece
- ŞengünŞen·gün
- Mutlu ve neşeli gün.Şen·günTürkçe2 hece
- TokerTo·ker
- Gözü tok kimse.To·kerTürkçe2 hece
- AsiA·si
- Kazanç, olgun veya iri.A·siTürkçe2 hece
- AtabayA·ta·bay
- Zengin ve saygın kişi.A·ta·bayTürkçe3 hece
- AtmacaAt·ma·ca
- Küçük yırtıcı kuş.At·ma·caTürkçe3 hece
- AyşanAy·şan
- Ay gibi parlak ve şanlı.Ay·şanTürkçe ve Arapça2 hece
- BabacanBa·ba·can
- Cana yakın, güvenilir kimse.Ba·ba·canTürkçe ve Farsça3 hece
- BarlasBar·las
- Kahraman ve savaşçı.Bar·lasTürkçe2 hece
- BirayBi·ray
- Ay gibi eşsiz.Bi·rayTürkçe2 hece
- DağhanDağ·han
- Eski Türklerde dağ Tanrısı.Dağ·hanTürkçe2 hece
- EkimE·kim
- Ekim işi veya yılın onuncu ayı.E·kimTürkçe2 hece
- ErelE·rel
- Eli güçlü olan.E·relTürkçe2 hece
- GüntekinGün·te·kin
- Aydınlık saçan kimse.Gün·te·kinTürkçe3 hece
- SukanSu·kan
- Güçlü ve yiğit soydan gelen.Su·kanTürkçe2 hece
- SünerSü·ner
- Sunan veya sunucu.Sü·nerTürkçe2 hece
- TürkcanTürk·can
- Sevilen Türk.Türk·canTürkçe ve Farsça2 hece
- AğacanA·ğa·can
- Yakın dost.A·ğa·canTürkçe ve Farsça3 hece
- AndaçAn·daç
- Hediye, evlat, ün veya eş.An·daçTürkçe2 hece
- BağışBa·ğış
- Yardım veya bağışlanan şey.Ba·ğışTürkçe2 hece
- DemirkayaDe·mir·ka·ya
- Kuvvetli, sert kişi.De·mir·ka·yaTürkçe4 hece
- DoğaDo·ğa
- Canlı ve nesnelerin bütünü.Do·ğaTürkçe2 hece
- ErçetinEr·çe·tin
- Sert ve güçlü erkek.Er·çe·tinTürkçe3 hece
- ErdağEr·dağ
- Yüce ve saygın kişi.Er·dağTürkçe2 hece
- ErgüdenEr·gü·den
- Yiğit erkek.Er·gü·denTürkçe3 hece
- NurdanNur·dan
- Işıklı ve parlak.Nur·danArapça ve Türkçe2 hece
- TemuçinTe·mu·çin
- Sert ve dayanıklı demir.Te·mu·çinTürkçe3 hece
- TemurşahTe·mur·şah
- Güçlü ve sert hükümdar.Te·mur·şahTürkçe ve Farsça3 hece
- AltınayAl·tı·nay
- Değerli ve üstün kişi.Al·tı·nayTürkçe3 hece
- AtagünA·ta·gün
- Ataların aydınlığı.A·ta·günTürkçe3 hece
- CankutCan·kut
- Kişinin şansı ve mutluluğu.Can·kutFarsça ve Türkçe2 hece
- EngizEn·giz
- Karanlık veya filiz.En·gizTürkçe2 hece
- ErhunEr·hun
- Savaşçı ve kan döken.Er·hunTürkçe ve Farsça2 hece
- GedizGe·diz
- Su birikintisi veya akarsu.Ge·dizTürkçe2 hece
- HanHan
- Eski Türklerdeki hükümdar.HanTürkçe1 hece
- İlkeİl·ke
- Temel düşünce, kural veya bilgi.İl·keTürkçe2 hece