Türkçe kökenli · Sayfa 23 / 106
Türkçe erkek isimleri ve anlamları
Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.
A ile başlayan erkek isimleriB ile başlayan erkek isimleriC ile başlayan erkek isimleriÇ ile başlayan erkek isimleriD ile başlayan erkek isimleriE ile başlayan erkek isimleriF ile başlayan erkek isimleriG ile başlayan erkek isimleriH ile başlayan erkek isimleriI ile başlayan erkek isimleriİ ile başlayan erkek isimleriJ ile başlayan erkek isimleriK ile başlayan erkek isimleriL ile başlayan erkek isimleriM ile başlayan erkek isimleriN ile başlayan erkek isimleriO ile başlayan erkek isimleriÖ ile başlayan erkek isimleriP ile başlayan erkek isimleriR ile başlayan erkek isimleriS ile başlayan erkek isimleriŞ ile başlayan erkek isimleriT ile başlayan erkek isimleriU ile başlayan erkek isimleriÜ ile başlayan erkek isimleriV ile başlayan erkek isimleriY ile başlayan erkek isimleriZ ile başlayan erkek isimleri
1101–1150. isimler
Sayfa 23 / 106 · 50 isim
- DurgunDur·gun
- Sakin veya hareketsiz.Dur·gunTürkçe2 hece
- EngürEn·gür
- Oldukça gür.En·gürTürkçe2 hece
- ErEr
- Erkek, yiğit veya asker.ErTürkçe1 hece
- EremE·rem
- Bir işe gönüllü olma.E·remTürkçe2 hece
- EroğluE·roğ·lu
- Yiğit oğlu.E·roğ·luTürkçe3 hece
- ErsavaşEr·sa·vaş
- Savaşçı kişi.Er·sa·vaşTürkçe3 hece
- ErsevenEr·se·ven
- İnsanları seven.Er·se·venTürkçe3 hece
- GünGün
- Güneş, gündüz veya iyi zaman.GünTürkçe1 hece
- İlcanİl·can
- Memleketin sevilen kişisi.İl·canTürkçe ve Farsça2 hece
- İlterişİl·te·riş
- Devleti birleştiren.İl·te·rişTürkçe3 hece
- İnceİn·ce
- Nazik, saygı uyandıran.İn·ceTürkçe2 hece
- ÖzdinçÖz·dinç
- Özü canlı olan kişi.Öz·dinçTürkçe2 hece
- ÖzgeÖz·ge
- Farklı, iyi veya cesur.Öz·geTürkçe2 hece
- ÖzkayaÖz·ka·ya
- Özü kaya kadar güçlü kimse.Öz·ka·yaTürkçe3 hece
- TanırTa·nır
- Hatırlayan veya seçen.Ta·nırTürkçe2 hece
- TanyelTan·yel
- Şafak vakti esen rüzgâr.Tan·yelTürkçe2 hece
- TecerTe·cer
- Yetenekli, becerikli.Te·cerTürkçe2 hece
- TuğhanTuğ·han
- Tuğu olan hükümdar.Tuğ·hanTürkçe2 hece
- TulgaTul·ga
- Demir başlık.Tul·gaTürkçe2 hece
- TuncalTun·cal
- Al renkli tunç.Tun·calTürkçe2 hece
- AkhanAk·han
- Güvenilir ve dürüst hükümdar.Ak·hanTürkçe2 hece
- AygenAy·gen
- Dost veya sevgili.Ay·genTürkçe2 hece
- BatırBa·tır
- Yiğit ve cesur kimse.Ba·tırTürkçe2 hece
- BaturhanBa·tur·han
- Cesur ve yiğit hükümdar.Ba·tur·hanTürkçe3 hece
- BölükbaşıBö·lük·ba·şı
- Askeri birliğin başındaki kişi.Bö·lük·ba·şıTürkçe4 hece
- BuminBu·min
- Baykuş veya tümen.Bu·minTürkçe2 hece
- CuraCu·ra
- Dost, sevgili veya küçük zurna.Cu·raTürkçe2 hece
- DikmenDik·men
- Sivri tepe veya yüksek yer.Dik·menTürkçe2 hece
- EnerE·ner
- En yiğit kişi.E·nerTürkçe2 hece
- ErgençEr·genç
- Genç erkek.Er·gençTürkçe2 hece
- ErkolEr·kol
- Güçlü ol.Er·kolTürkçe2 hece
- EsmenEs·men
- Eş veya arkadaş.Es·menTürkçe2 hece
- GökenGö·ken
- Yeşillik veya mantar türü.Gö·kenTürkçe2 hece
- GöknurGök·nur
- Parlak gökyüzü.Gök·nurTürkçe ve Arapça2 hece
- GüçhanGüç·han
- Güçlü hükümdar.Güç·hanTürkçe2 hece
- KaragözKa·ra·göz
- Kara gözlü veya şakacı.Ka·ra·gözTürkçe3 hece
- ÖzyurtÖz·yurt
- Anayurt.Öz·yurtTürkçe2 hece
- SaygunSay·gun
- Saygı duyulan kişi.Say·gunTürkçe2 hece
- ŞahbeyŞah·bey
- Yüce ve saygın kişi.Şah·beyFarsça ve Türkçe2 hece
- TamayTa·may
- Dolunay.Ta·mayArapça ve Türkçe2 hece
- TaşerTa·şer
- Güçlü ve sağlam kişi.Ta·şerTürkçe2 hece
- TemizTe·miz
- Pak, nezih veya özenli.Te·mizTürkçe2 hece
- TimurlenkTi·mur·lenk
- Timurlular Hanedanı kurucusu.Ti·mur·lenkTürkçe ve Farsça3 hece
- TopelTo·pel
- Cömert olmayan, eli sıkı.To·pelTürkçe2 hece
- YahşiYah·şi
- İyi veya güzel.Yah·şiTürkçe2 hece
- YalımYa·lım
- Alev, kesici yüz veya kuvvet.Ya·lımTürkçe2 hece
- YurdaşenYur·da·şen
- Yurdu neşelendiren kişi.Yur·da·şenTürkçe3 hece
- YurterYur·ter
- Ülkenin yiğidi.Yur·terTürkçe2 hece
- AğcabeyAğ·ca·bey
- Temiz ve namuslu bey.Ağ·ca·beyTürkçe3 hece
- AldoğanAl·do·ğan
- Bir doğan türü.Al·do·ğanTürkçe3 hece