İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Türkçe kökenli · Sayfa 34 / 106

Türkçe erkek isimleri ve anlamları

Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

1651–1700. isimler

Sayfa 34 / 106 · 50 isim

ErtopEr·top
Sağlam ve güçlü kimse.Er·topTürkçe2 hece
ErtugayEr·tu·gay
Er-tugay.Er·tu·gayTürkçe3 hece
EsitE·sit
Eşit nitelikli veya düzeyde.E·sitTürkçe2 hece
GökbulutGök·bu·lut
Mavi bulut.Gök·bu·lutTürkçe3 hece
GöksayGök·say
Değerli olduğunu kabul et.Gök·sayTürkçe2 hece
GökseverGök·se·ver
Yücelmeyi seven kimse.Gök·se·verTürkçe3 hece
GöktaşGök·taş
Yeryüzüne ulaşan katı cisim.Gök·taşTürkçe2 hece
GöktunaGök·tu·na
Mavi suları olan Tuna.Gök·tu·naTürkçe3 hece
GüleçGü·leç
Güler yüzlü kimse.Gü·leçTürkçe2 hece
GündaşGün·daş
Aynı gün doğan.Gün·daşTürkçe2 hece
GündeşGün·deş
Aynı gün doğan.Gün·deşTürkçe2 hece
GündüzalpGün·dü·zalp
Aydınlık ve ışık saçan yiğit.Gün·dü·zalpTürkçe3 hece
GüngörenGün·gö·ren
Neşeli ve mutlu.Gün·gö·renTürkçe3 hece
GünolGü·nol
Güneş gibi aydınlık.Gü·nolTürkçe2 hece
GünserGün·ser
Güneş gibi aydınlık.Gün·serTürkçe2 hece
İncebeyİn·ce·bey
Nazik kişi.İn·ce·beyTürkçe3 hece
İsimİ·sim
Işık demeti veya simşek.İ·simTürkçe2 hece
İşcanİş·can
Çalışkan ve becerikli.İş·canTürkçe ve Farsça2 hece
KarabaşKa·ra·baş
Bekâr, evlenmemiş kişi veya buğday.Ka·ra·başTürkçe3 hece
KaradağKa·ra·dağ
Bulutlu dağ.Ka·ra·dağTürkçe3 hece
KarataşKa·ra·taş
Siyah taş, hacerülesvet.Ka·ra·taşTürkçe3 hece
KaratayKa·ra·tay
Anadolu Selçuklu devlet adamı.Ka·ra·tayTürkçe3 hece
KırcaKır·ca
Dolu, sert kar veya bora.Kır·caTürkçe2 hece
KırhanKır·han
Ak sakallı hükümdar.Kır·hanTürkçe2 hece
KonuralpKo·nu·ralp
Kibirli ve gururlu yiğit.Ko·nu·ralpTürkçe3 hece
KöktenKök·ten
Derine inen veya soylu.Kök·tenTürkçe2 hece
KösemKö·sem
Rehber veya yol gösteren.Kö·semTürkçe2 hece
KöşkerKöş·ker
Kunduracı.Köş·kerTürkçe2 hece
OflazOf·laz
İyi, gürbüz ve becerikli.Of·lazTürkçe2 hece
OğulO·ğul
Erkek evlat, yavru veya arı topluluğu.O·ğulTürkçe2 hece
OğultürkO·ğul·türk
Türk çocuğu.O·ğul·türkTürkçe3 hece
OkdemirOk·de·mir
Kuvvetli kimse.Ok·de·mirTürkçe3 hece
OkerO·ker
Hareketli, canlı kimse.O·kerTürkçe2 hece
OkurO·kur
Okumayı seven kişi.O·kurTürkçe2 hece
OlgunayOl·gu·nay
Dolunay.Ol·gu·nayTürkçe3 hece
OnulO·nul
İyileşme ve sağlık dileği.O·nulTürkçe2 hece
ÖğütÖ·ğüt
Nasihat.Ö·ğütTürkçe2 hece
ÖndeşÖn·deş
Yol gösterici, rehber.Ön·deşTürkçe2 hece
ÖnizÖ·niz
Ünlü, iz bırakmış.Ö·nizTürkçe2 hece
ÖrenÖ·ren
Kalıntı, şehir, köy veya doğa.Ö·renTürkçe2 hece
ÖrselÖr·sel
Sel gibi değerli kimse.Ör·selTürkçe ve Arapça2 hece
ÖzaltanÖ·zal·tan
Hakiki hükümdar.Ö·zal·tanTürkçe3 hece
ÖzbirÖz·bir
Özü sözü bir olan.Öz·birTürkçe2 hece
ÖzgünayÖz·gü·nay
Kendine has güzel.Öz·gü·nayTürkçe3 hece
ÖzleyişÖz·le·yiş
Özleme duygusu.Öz·le·yişTürkçe3 hece
SaderSa·der
Sevinçli kimse.Sa·derFarsça ve Türkçe2 hece
SamuraySa·mu·ray
Samur ve ay.Sa·mu·rayArapça ve Türkçe3 hece
SayınerSa·yı·ner
Saygı gören kimse.Sa·yı·nerTürkçe3 hece
SertuğSer·tuğ
Başlıklardaki tüy veya püskül.Ser·tuğFarsça ve Türkçe2 hece
SoyluSoy·lu
Köklü aileden gelen.Soy·luTürkçe2 hece