İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Türkçe kökenli · Sayfa 48 / 106

Türkçe erkek isimleri ve anlamları

Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

2351–2400. isimler

Sayfa 48 / 106 · 50 isim

TaykurtTay·kurt
Güçlü çocuk.Tay·kurtTürkçe2 hece
TaykutTay·kut
Uğurlu çocuk.Tay·kutTürkçe2 hece
TekayTe·kay
Eşsiz ay.Te·kayTürkçe2 hece
TekceTek·ce
Tek, yalnız veya eşsiz.Tek·ceTürkçe2 hece
TekizTe·kiz
Kar üzerindeki ayak izi.Te·kizTürkçe2 hece
TemirtaşTe·mir·taş
Kuvvetli, sert kişi.Te·mir·taşTürkçe3 hece
TemrenTem·ren
Silah ucundaki sivri demir.Tem·renTürkçe2 hece
TeremTe·rem
Keçi melezinden doğan oğlak.Te·remTürkçe2 hece
ToğuşTo·ğuş
Doğum veya gök cisminin görünmesi.To·ğuşTürkçe2 hece
TokgözTok·göz
Açgözlülüğü olmayan.Tok·gözTürkçe2 hece
ToktamışTok·ta·mış
Yerleşmiş veya sakinleşmiş kimse.Tok·ta·mışTürkçe3 hece
TokuşTo·kuş
Savaş.To·kuşTürkçe2 hece
TokuzTo·kuz
Dokuz veya kalın kumaş.To·kuzTürkçe2 hece
TolaTo·la
Dolu, güçlü ve neşeli.To·laTürkçe2 hece
TongarTon·gar
Büyük, güçlü ya da yaşlı.Ton·garTürkçe2 hece
TorlakTor·lak
Genç ve yakışıklı ya da gelişmiş fidan.Tor·lakTürkçe2 hece
TorumtayTo·rum·tay
Yırtıcı kuş.To·rum·tayTürkçe3 hece
TöreTö·re
Gelenek, asalet veya armağan.Tö·reTürkçe2 hece
TunçtanTunç·tan
Tunç kadar kuvvetli kimse.Tunç·tanTürkçe2 hece
TunçtürkTunç·türk
Güçlü ve sağlam Türk.Tunç·türkTürkçe2 hece
TuraTu·ra
Tuğra veya kalkan.Tu·raTürkçe2 hece
TükelTü·kel
Tam ve kusursuz.Tü·kelTürkçe2 hece
TüreTü·re
Gelenek, subay veya adalet.Tü·reTürkçe2 hece
TürevTü·rev
Oluşan, türeyen.Tü·revTürkçe2 hece
TürkalpTür·kalp
Yiğit Türk.Tür·kalpTürkçe2 hece
TürknurTürk·nur
Aydın Türk.Türk·nurTürkçe ve Arapça2 hece
TüterTü·ter
Yiğitliği sürdür anlamında ad.Tü·terTürkçe2 hece
UğuralpU·ğu·ralp
Uğurlu yiğit.U·ğu·ralpTürkçe3 hece
UğurolU·ğu·rol
Mutluluk ve bereket dileyen ad.U·ğu·rolTürkçe3 hece
UğursayU·ğur·say
Uğur sayılan ad.U·ğur·sayTürkçe3 hece
UğursoyU·ğur·soy
Uğurlu soy.U·ğur·soyTürkçe3 hece
UlaçU·laç
Bağlayıcı veya sınır.U·laçTürkçe2 hece
UlubayU·lu·bay
Saygın ve erdemli kişi.U·lu·bayTürkçe3 hece
UlubekU·lu·bek
Saygın ve erdemli bey.U·lu·bekTürkçe3 hece
UludağU·lu·dağ
Yüce ve erdemli kimse.U·lu·dağTürkçe3 hece
UlutürkU·lu·türk
Yüce ve soylu Türk.U·lu·türkTürkçe3 hece
UmurbeyU·mur·bey
Bilgili ve görgülü bey.U·mur·beyArapça ve Türkçe3 hece
UmutluU·mut·lu
Beklentisi olan kişi.U·mut·luTürkçe3 hece
UyğuUy·ğu
Uyum ve uygunluk.Uy·ğuTürkçe2 hece
UytunUy·tun
Kutsal, güzel veya alçak yer.Uy·tunTürkçe2 hece
UzcanUz·can
Uysal ve iyi kimse.Uz·canTürkçe ve Farsça2 hece
ÜçhanÜç·han
Sınır beyi.Üç·hanTürkçe2 hece
ÜkeÜ·ke
Onur ve şeref.Ü·keTürkçe2 hece
ÜlgenalpÜl·ge·nalp
Yüce ve ulu yiğit.Ül·ge·nalpTürkçe3 hece
ÜlkenurÜl·ke·nur
Yurdu aydınlatan ışık.Ül·ke·nurTürkçe ve Arapça3 hece
ÜmüÜ·mü
Umut, arzu veya beklenti.Ü·müTürkçe2 hece
ÜnlemÜn·lem
Ses veya çağrı.Ün·lemTürkçe2 hece
ÜnlüerÜn·lü·er
Tanınmış, ünlü kişi.Ün·lü·erTürkçe3 hece
ÜnsevÜn·sev
Ünlü olmayı seven.Ün·sevTürkçe2 hece
ÜnyayÜn·yay
Ününü yayması istenen.Ün·yayTürkçe2 hece