Türkçe kökenli · Sayfa 5 / 106
Türkçe erkek isimleri ve anlamları
Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.
A ile başlayan erkek isimleriB ile başlayan erkek isimleriC ile başlayan erkek isimleriÇ ile başlayan erkek isimleriD ile başlayan erkek isimleriE ile başlayan erkek isimleriF ile başlayan erkek isimleriG ile başlayan erkek isimleriH ile başlayan erkek isimleriI ile başlayan erkek isimleriİ ile başlayan erkek isimleriJ ile başlayan erkek isimleriK ile başlayan erkek isimleriL ile başlayan erkek isimleriM ile başlayan erkek isimleriN ile başlayan erkek isimleriO ile başlayan erkek isimleriÖ ile başlayan erkek isimleriP ile başlayan erkek isimleriR ile başlayan erkek isimleriS ile başlayan erkek isimleriŞ ile başlayan erkek isimleriT ile başlayan erkek isimleriU ile başlayan erkek isimleriÜ ile başlayan erkek isimleriV ile başlayan erkek isimleriY ile başlayan erkek isimleriZ ile başlayan erkek isimleri
201–250. isimler
Sayfa 5 / 106 · 50 isim
- ÇağdaşÇağ·daş
- Aynı çağda yaşayan veya çağın koşullarına uygun.Çağ·daşTürkçe2 hece
- GülbeyGül·bey
- Gülümseyen bey.Gül·beyTürkçe2 hece
- ErbayEr·bay
- Saygın ve zengin kişi.Er·bayTürkçe2 hece
- ŞendoğanŞen·do·ğan
- Neşeli doğan.Şen·do·ğanTürkçe3 hece
- AtanurA·ta·nur
- Atası bilge olan kimse.A·ta·nurTürkçe ve Farsça3 hece
- MetehanMe·te·han
- Hükümdar Mete.Me·te·hanTürkçe3 hece
- YetkinYet·kin
- Olgun ve ergin.Yet·kinTürkçe2 hece
- UysalUy·sal
- Uyumlu ve terbiyeli.Uy·salTürkçe2 hece
- OralO·ral
- Şehri veya kaleyi ele geçir.O·ralTürkçe2 hece
- TuncelTun·cel
- Tunç gibi güçlü eli olan.Tun·celTürkçe2 hece
- ÖzalÖ·zal
- Özünü ve gerçeğini al.Ö·zalTürkçe2 hece
- AygünAy·gün
- Ay ve güneş gibi parlak.Ay·günTürkçe2 hece
- KürşadKür·şad
- Yiğit veya Göktürk prensi.Kür·şadTürkçe2 hece
- KaracaKa·ra·ca
- Küçük boynuzlu geyik veya esmer.Ka·ra·caTürkçe3 hece
- ÖzelÖ·zel
- Bir şeye ait veya farklı.Ö·zelTürkçe2 hece
- GülhanGül·han
- Gül gibi güzel kimse.Gül·hanFarsça ve Türkçe2 hece
- IşıkI·şık
- Aydınlık, parıltı veya yol gösteren.I·şıkTürkçe2 hece
- TunahanTu·na·han
- Görkemli hükümdar.Tu·na·hanTürkçe3 hece
- İlbeyiİl·be·yi
- Ülke hükümdarı.İl·be·yiTürkçe3 hece
- ÜstünÜs·tün
- Yüksek düzeyde olan, galip veya fazla.Üs·tünTürkçe2 hece
- UrhanUr·han
- Şehir veya kale hükümdarı.Ur·hanTürkçe2 hece
- ÖcalÖ·cal
- Öcünü alan.Ö·calTürkçe2 hece
- OrçunOr·çun
- Ardıllar, halefler.Or·çunTürkçe2 hece
- GürelGü·rel
- Hareketli ve coşkun kişi.Gü·relTürkçe2 hece
- GünaydınGü·nay·dın
- Sabah esenleme sözü.Gü·nay·dınTürkçe3 hece
- ÖzgenÖz·gen
- Rahat ve sakin kimse.Öz·genTürkçe2 hece
- TanselTan·sel
- Işık seli.Tan·selTürkçe ve Arapça2 hece
- UtkuUt·ku
- Zafer veya üstünlük.Ut·kuTürkçe2 hece
- GürdalGür·dal
- Geniş soylu kimse.Gür·dalTürkçe2 hece
- ÖnalÖ·nal
- Başta olma anlamında bir ad.Ö·nalTürkçe2 hece
- OrkunOr·kun
- Eski Türk yazısı.Or·kunTürkçe2 hece
- ArdaAr·da
- Asa, işaret çubuğu veya sonra gelen.Ar·daTürkçe2 hece
- ÇağlayanÇağ·la·yan
- Küçük akarsuyun döküldüğü yer.Çağ·la·yanTürkçe3 hece
- GörkemGör·kem
- Gösteriş ve gürbüzlük.Gör·kemTürkçe2 hece
- ÖzenÖ·zen
- Çaba, merkez, ilk söz, ara veya dere.Ö·zenTürkçe2 hece
- ÖzgünÖz·gün
- Benzersiz veya kendine has.Öz·günTürkçe2 hece
- AlpAlp
- Yiğit ve kahraman kimse.AlpTürkçe1 hece
- DoğukanDo·ğu·kan
- Doğulu kimse.Do·ğu·kanTürkçe3 hece
- LaçinLa·çin
- Yiğit veya yırtıcı kuş türleri.La·çinTürkçe2 hece
- EfeE·fe
- Batı Anadolu yiğidi, ağabey veya kabadayı.E·feTürkçe2 hece
- ÇelikÇe·lik
- Sertleştirilmiş demir veya güçlü.Çe·likTürkçe2 hece
- ÜnverÜn·ver
- Tanınmış biri ol.Ün·verTürkçe2 hece
- YaşaYa·şa
- Sağlıklı ve rahat yaşam dileği.Ya·şaTürkçe2 hece
- GünalGü·nal
- Aydınlan anlamında bir ad.Gü·nalTürkçe2 hece
- YamanYa·man
- Sert, güçlü veya becerikli.Ya·manTürkçe2 hece
- ŞenayŞe·nay
- Neşeli ve canlı.Şe·nayTürkçe2 hece
- UralU·ral
- Kale veya şehri ele geçirmek.U·ralTürkçe2 hece
- GökalpGö·kalp
- Mavi gözlü yiğit.Gö·kalpTürkçe2 hece
- İlterİl·ter
- Vatanını koruyan kimse.İl·terTürkçe2 hece
- GökçeGök·çe
- Güzel, yiğit veya mavi gözlü.Gök·çeTürkçe2 hece