İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Türkçe kökenli · Sayfa 68 / 106

Türkçe erkek isimleri ve anlamları

Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

3351–3400. isimler

Sayfa 68 / 106 · 50 isim

DölaslanDö·las·lan
Aslan soylu kimse.Dö·las·lanTürkçe3 hece
DölenDö·len
Sakin ve huzurlu kimse.Dö·lenTürkçe2 hece
DölensoyDö·len·soy
Huzurlu bir soydan gelen.Dö·len·soyTürkçe3 hece
DönmezcanDön·mez·can
Kararlı ve sözünde duran kimse.Dön·mez·canTürkçe ve Farsça3 hece
DönmezerDön·me·zer
Kararlı ve sözünde duran kimse.Dön·me·zerTürkçe3 hece
DönmezsoyDön·mez·soy
Sözünde duran, azimli soy.Dön·mez·soyTürkçe3 hece
DönmeztekinDön·mez·te·kin
Kararlı ve azimli hükümdar.Dön·mez·te·kinTürkçe4 hece
DönüDö·nü
Tövbe.Dö·nüTürkçe2 hece
DumanbeyDu·man·bey
Esmer renkli bey.Du·man·beyTürkçe3 hece
DuracanDu·ra·can
Uzun ömürlü olsun dileği.Du·ra·canTürkçe ve Farsça3 hece
DuranerDu·ra·ner
Sakin ve huzurlu yaşayan.Du·ra·nerTürkçe3 hece
DuransoyDu·ran·soy
Huzurlu bir soydan gelen.Du·ran·soyTürkçe3 hece
DurantekinDu·ran·te·kin
Sakin yaşayan hükümdar.Du·ran·te·kinTürkçe4 hece
DurgunerDur·gu·ner
Sakin ve dingin kişi.Dur·gu·nerTürkçe3 hece
DurgunsuDur·gun·su
Sakin akan su gibi.Dur·gun·suTürkçe3 hece
DurualpDu·ru·alp
Temiz özlü yiğit.Du·ru·alpTürkçe3 hece
DurubayDu·ru·bay
Temiz özlü zengin.Du·ru·bayTürkçe3 hece
DuruizDu·ru·iz
Temiz özlü kimse.Du·ru·izTürkçe3 hece
DurukalDu·ru·kal
Özü temiz kalsın anlamında ad.Du·ru·kalTürkçe3 hece
DuruözDu·ru·öz
Temiz özlü kimse.Du·ru·özTürkçe3 hece
DurusuDu·ru·su
Berrak ve sakin su.Du·ru·suTürkçe3 hece
DurutekinDu·ru·te·kin
Özü temiz hükümdar.Du·ru·te·kinTürkçe4 hece
DurutürkDu·ru·türk
Dürüst ve temiz Türk.Du·ru·türkTürkçe3 hece
DuyuDu·yu
Algılama yetisi.Du·yuTürkçe2 hece
DülgeDül·ge
Deste.Dül·geTürkçe2 hece
DündaralpDün·da·ralp
Dindar yiğit veya artçı.Dün·da·ralpArapça, Farsça ve Türkçe3 hece
DürüşanDü·rü·şan
Temiz ve tanınmış kişi.Dü·rü·şanTürkçe3 hece
DüzelDü·zel
Düzgün kimse.Dü·zelTürkçe2 hece
DüzeyDü·zey
Değer ve yücelik derecesi.Dü·zeyTürkçe2 hece
EbecenE·be·cen
Zeki çocuk.E·be·cenTürkçe3 hece
EcebayE·ce·bay
Saygın ve zengin kimse.E·ce·bayTürkçe3 hece
EcebeyE·ce·bey
Saygın bey.E·ce·beyTürkçe3 hece
EcekanE·ce·kan
Saygın soydan gelen kimse.E·ce·kanTürkçe3 hece
EcemişE·ce·miş
Bilgili ve olgun.E·ce·mişTürkçe3 hece
EdgüEd·gü
İyi.Ed·güTürkçe2 hece
EdgüalpEd·gü·alp
İyi yiğit.Ed·gü·alpTürkçe3 hece
EdgübayEd·gü·bay
İyi zengin.Ed·gü·bayTürkçe3 hece
EdgüerEd·gü·er
İyi bir kişi.Ed·gü·erTürkçe3 hece
EdgükanEd·gü·kan
İyi soylu kimse.Ed·gü·kanTürkçe3 hece
EğrekEğ·rek
Dede Korkut'ta Serek'in kardeşi ve dinlenme yeri.Eğ·rekTürkçe2 hece
EkeE·ke
Olgun, kurnaz, bilmiş çocuk veya dâhi.E·keTürkçe2 hece
EkemenE·ke·men
Bilgili veya kibirli kimse.E·ke·menTürkçe3 hece
EkenelE·ke·nel
Toprakla uğraşan kişi.E·ke·nelTürkçe3 hece
EkenerE·ke·ner
Toprakla uğraşan kişi.E·ke·nerTürkçe3 hece
EkinerE·ki·ner
Ekinle uğraşan çiftçi.E·ki·nerTürkçe3 hece
ElçibeyEl·çi·bey
Beyin elçisi.El·çi·beyTürkçe3 hece
EldemEl·dem
Uyumlu ve cana yakın.El·demTürkçe2 hece
EliaçıkE·li·a·çık
Cömert, eli açık.E·li·a·çıkTürkçe4 hece
ElibolE·li·bol
Cömert, eli açık.E·li·bolTürkçe3 hece
ElidemirE·li·de·mir
Eli kuvvetli kimse.E·li·de·mirTürkçe4 hece