İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Türkçe kökenli · Sayfa 75 / 106

Türkçe erkek isimleri ve anlamları

Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

3701–3750. isimler

Sayfa 75 / 106 · 50 isim

HasanalpHa·sa·nalp
Güzel yiğit.Ha·sa·nalpArapça ve Türkçe3 hece
HasbekHas·bek
Dürüst ve saf kimse.Has·bekArapça ve Türkçe2 hece
HasefeHa·se·fe
Seçkin kabadayı.Ha·se·feArapça ve Türkçe3 hece
HepyenerHep·ye·ner
Daima galip gelen.Hep·ye·nerTürkçe3 hece
HepyükselHep·yük·sel
Yükselmesi temenni edilen ad.Hep·yük·selTürkçe3 hece
HızlanHız·lan
Hızını artıran.Hız·lanTürkçe2 hece
HızlıerHız·lı·er
Süratli kimse.Hız·lı·erTürkçe3 hece
HiçsönmezHiç·sön·mez
Sürekli ışık saçan.Hiç·sön·mezFarsça ve Türkçe3 hece
HiçyılmazHiç·yıl·maz
Yılmayan, bıkmayan.Hiç·yıl·mazFarsça ve Türkçe3 hece
HunalpHu·nalp
Savaşçı yiğit.Hu·nalpFarsça ve Türkçe2 hece
HürsevHür·sev
Özgürlüğü seven.Hür·sevArapça ve Türkçe2 hece
İçaçanİ·ça·çan
Gönlü rahatlatan, beğenilen.İ·ça·çanTürkçe3 hece
İçliİç·li
Duygulu ve hassas.İç·liTürkçe2 hece
İçözİ·çöz
Değerli ve özlü.İ·çözTürkçe2 hece
İdikİ·dik
Kutsal ve mübarek.İ·dikTürkçe2 hece
İdikurtİ·di·kurt
Güçlü kişi.İ·di·kurtTürkçe3 hece
İğdemirİğ·de·mir
Ağaç delmeye yarayan çelik alet.İğ·de·mirTürkçe3 hece
İlİl
Yurt veya devlet.İlTürkçe1 hece
İlalanİ·la·lan
Ülke fetheden.İ·la·lanTürkçe3 hece
İlalmışİ·lal·mış
Ülke fetheden.İ·lal·mışTürkçe3 hece
İlaydınİ·lay·dın
Ülkenin aydınlık kimsesi.İ·lay·dınTürkçe3 hece
İlbasanİl·ba·san
Ülke fetheden.İl·ba·sanTürkçe3 hece
İlbasmışİl·bas·mış
Ülke fetheden.İl·bas·mışTürkçe3 hece
İlbastıİl·bas·tı
Ülke fetheden.İl·bas·tıTürkçe3 hece
İlbekİl·bek
Ülke hükümdarı.İl·bekTürkçe2 hece
İlbilgeİl·bil·ge
Ülkenin en bilgini.İl·bil·geTürkçe3 hece
İlboğaİl·bo·ğa
Ülkenin en güçlü kimsesi.İl·bo·ğaTürkçe3 hece
İlbozanİl·bo·zan
Ülkeyi karıştıran kimse.İl·bo·zanTürkçe3 hece
İlbozduİl·boz·du
Ülkeyi altüst eden.İl·boz·duTürkçe3 hece
İlbudunİl·bu·dun
Ülke halkı.İl·bu·dunTürkçe3 hece
İlçiİl·çi
Temsilci, aracı veya peygamber.İl·çiTürkçe2 hece
İldemİl·dem
Pişmanlık duyan kimse.İl·demTürkçe2 hece
İldemerİl·de·mer
Pişmanlık duyan kimse.İl·de·merTürkçe3 hece
İldeşİl·deş
Aynı ülkeden olanlar.İl·deşTürkçe2 hece
İldizİl·diz
Yıldız veya gün dönümü öncesi.İl·dizTürkçe2 hece
İlerginİ·ler·gin
Olgun kişi.İ·ler·ginTürkçe3 hece
İlerigünİ·le·ri·gün
Önceki gün.İ·le·ri·günTürkçe4 hece
İlgaziİl·ga·zi
Gazi olan.İl·ga·ziTürkçe ve Arapça3 hece
İlgüİl·gü
Engel.İl·güTürkçe2 hece
İlgünİl·gün
Halk veya ulus.İl·günTürkçe2 hece
İligİ·lig
Eski Türk hükümdarı.İ·ligTürkçe2 hece
İlkehanİl·ke·han
İlkeleri olan hükümdar.İl·ke·hanTürkçe3 hece
İlkimİl·kim
İlk doğan çocuk ismi.İl·kimTürkçe2 hece
İlksoyİlk·soy
İlk doğan erkek çocuk.İlk·soyTürkçe2 hece
İlkutİl·kut
Ülkenin uğurlu ve mutlu kimsesi.İl·kutTürkçe2 hece
İlkutluİl·kut·lu
Ülkenin saygın ve kutlu kişisi.İl·kut·luTürkçe3 hece
İlkünsalİl·kün·sal
İlk doğan erkek çocuk.İl·kün·salTürkçe3 hece
İlparsİl·pars
Ülkenin en kuvvetli kimsesi.İl·parsTürkçe ve Farsça2 hece
İlsavaşİl·sa·vaş
Ülkenin savaşçı kimsesi.İl·sa·vaşTürkçe3 hece
İlsavunİl·sa·vun
Ülkeyi düşmandan koruyan.İl·sa·vunTürkçe3 hece