Türkçe kökenli · Sayfa 78 / 106
Türkçe erkek isimleri ve anlamları
Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.
A ile başlayan erkek isimleriB ile başlayan erkek isimleriC ile başlayan erkek isimleriÇ ile başlayan erkek isimleriD ile başlayan erkek isimleriE ile başlayan erkek isimleriF ile başlayan erkek isimleriG ile başlayan erkek isimleriH ile başlayan erkek isimleriI ile başlayan erkek isimleriİ ile başlayan erkek isimleriJ ile başlayan erkek isimleriK ile başlayan erkek isimleriL ile başlayan erkek isimleriM ile başlayan erkek isimleriN ile başlayan erkek isimleriO ile başlayan erkek isimleriÖ ile başlayan erkek isimleriP ile başlayan erkek isimleriR ile başlayan erkek isimleriS ile başlayan erkek isimleriŞ ile başlayan erkek isimleriT ile başlayan erkek isimleriU ile başlayan erkek isimleriÜ ile başlayan erkek isimleriV ile başlayan erkek isimleriY ile başlayan erkek isimleriZ ile başlayan erkek isimleri
3851–3900. isimler
Sayfa 78 / 106 · 50 isim
- KarasalKa·ra·sal
- Kara ile ilgili.Ka·ra·salTürkçe3 hece
- KarasuKa·ra·su
- Yavaş akan su.Ka·ra·suTürkçe3 hece
- KarasungurKa·ra·sun·gur
- Sakin ve esmer kimse.Ka·ra·sun·gurTürkçe4 hece
- KarasüyekKa·ra·sü·yek
- Eski Türklerdeki halk katmanı.Ka·ra·sü·yekTürkçe4 hece
- KaraşınKa·ra·şın
- Esmer.Ka·ra·şınTürkçe3 hece
- KaratanKa·ra·tan
- Şafak öncesi alaca karanlık.Ka·ra·tanTürkçe3 hece
- KaratekinKa·ra·te·kin
- Esmer kişi.Ka·ra·te·kinTürkçe4 hece
- KaratünKa·ra·tün
- Karanlık gece.Ka·ra·tünTürkçe3 hece
- KarayağızKa·ra·ya·ğız
- Koyu esmer kişi.Ka·ra·ya·ğızTürkçe4 hece
- KarayelKa·ra·yel
- Kuzeybatıdan esen soğuk rüzgar.Ka·ra·yelTürkçe3 hece
- KarcanKar·can
- Esmer kişi.Kar·canTürkçe ve Farsça2 hece
- KargıKar·gı
- Sivri uçlu uzun sırık veya kamış.Kar·gıTürkçe2 hece
- KargınalpKar·gı·nalp
- Hareketli ve coşkulu yiğit.Kar·gı·nalpTürkçe3 hece
- KarındaşKa·rın·daş
- Kardeş.Ka·rın·daşTürkçe3 hece
- KarikKa·rik
- Bahçedeki sebze alanları veya karışık.Ka·rikTürkçe2 hece
- KarlıkKar·lık
- Kar kuyusu.Kar·lıkTürkçe2 hece
- KarluKar·lu
- Kar bulunan.Kar·luTürkçe2 hece
- KarlukKar·luk
- Bir Türk boyu.Kar·lukTürkçe2 hece
- KarlukhanKar·luk·han
- Karluk boyunun hanı.Kar·luk·hanTürkçe3 hece
- KartayKar·tay
- Yaşlı, pir.Kar·tayTürkçe2 hece
- KartekinKar·te·kin
- Kar gibi temiz.Kar·te·kinTürkçe3 hece
- KasalKa·sal
- Kibir, gurur.Ka·salTürkçe2 hece
- KasarKa·sar
- Hatır veya gönül.Ka·sarTürkçe2 hece
- KasırgaKa·sır·ga
- Şiddetli fırtına veya coşku.Ka·sır·gaTürkçe3 hece
- KaşkaKaş·ka
- Şakacı ve neşeli kişi.Kaş·kaTürkçe2 hece
- KatıhanKa·tı·han
- Sert ve kırıcı hükümdar.Ka·tı·hanTürkçe3 hece
- KavçınKav·çın
- Konuk veya misafir.Kav·çınTürkçe2 hece
- KavrukKav·ruk
- Dertli veya sevdalı.Kav·rukTürkçe2 hece
- KavurtKa·vurt
- Heybetli ve yiğit.Ka·vurtTürkçe2 hece
- KavurtbeyKa·vurt·bey
- Heybetli ve yiğit bey.Ka·vurt·beyTürkçe3 hece
- KavurthanKa·vurt·han
- Heybetli ve yiğit hükümdar.Ka·vurt·hanTürkçe3 hece
- KayKay
- Yağmur veya sağanak.KayTürkçe1 hece
- KayaerKa·ya·er
- Kaya kadar güçlü kimse.Ka·ya·erTürkçe3 hece
- KayagünKa·ya·gün
- Kaya gibi güçlü ve yakışıklı.Ka·ya·günTürkçe3 hece
- KayagündüzKa·ya·gün·düz
- Kaya gibi güçlü ve yakışıklı.Ka·ya·gün·düzTürkçe4 hece
- KayanselKa·yan·sel
- Sel gibi coşan kimse.Ka·yan·selTürkçe ve Arapça3 hece
- KayatimurKa·ya·ti·mur
- Sert ve güçlü kimse.Ka·ya·ti·murTürkçe4 hece
- KayıKa·yı
- Yağmur veya sağlam.Ka·yıTürkçe2 hece
- KayıbayKa·yı·bay
- Güçlü ve sert kimse.Ka·yı·bayTürkçe3 hece
- KayınKa·yın
- Orman ağacı veya akraba.Ka·yınTürkçe2 hece
- KayıtKa·yıt
- Eşya, saban, iş veya yiyecek.Ka·yıtTürkçe2 hece
- KayıtmışKa·yıt·mış
- Geri dönen veya vazgeçen.Ka·yıt·mışTürkçe3 hece
- KaymasKay·mas
- Azimli ve cesur.Kay·masTürkçe2 hece
- KaynarKay·nar
- Su çıkışı veya neşe.Kay·narTürkçe2 hece
- KaynarkanKay·nar·kan
- Hareketli ve coşkulu kişi.Kay·nar·kanTürkçe3 hece
- KayraalpKay·ra·alp
- İyiliksever yiğit.Kay·ra·alpTürkçe3 hece
- KayrabayKay·ra·bay
- İyiliksever ve saygın kişi.Kay·ra·bayTürkçe3 hece
- KayrahanKay·ra·han
- İyiliksever hükümdar.Kay·ra·hanTürkçe3 hece
- KayranKay·ran
- Ormandaki açıklık, kaygan yer.Kay·ranTürkçe2 hece
- KazakhanKa·zak·han
- İnatçı hükümdar.Ka·zak·hanTürkçe3 hece