İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Türkçe kökenli · Sayfa 83 / 106

Türkçe erkek isimleri ve anlamları

Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

4101–4150. isimler

Sayfa 83 / 106 · 50 isim

OğanverdiO·ğan·ver·di
Allah bağışladı.O·ğan·ver·diTürkçe4 hece
OğulbalıO·ğul·ba·lı
Güzel, kusursuz veya bal.O·ğul·ba·lıTürkçe4 hece
OğulbaşO·ğul·baş
İlk doğan erkek çocuk.O·ğul·başTürkçe3 hece
OğulbayO·ğul·bay
Zenginlik getiren çocuk.O·ğul·bayTürkçe3 hece
OğulbeyO·ğul·bey
Beyin oğlu.O·ğul·beyTürkçe3 hece
OğulçakO·ğul·çak
Küçük oğul.O·ğul·çakTürkçe3 hece
OğultekinO·ğul·te·kin
Tek ve eşsiz çocuk.O·ğul·te·kinTürkçe4 hece
OğuralpO·ğu·ralp
Mutlu ve uğurlu yiğit.O·ğu·ralpTürkçe3 hece
OğurataO·ğu·ra·ta
Uğurlu olan at.O·ğu·ra·taTürkçe4 hece
OğuzataO·ğu·za·ta
Gerçek dost olan ata.O·ğu·za·taTürkçe4 hece
OğuzbalaO·ğuz·ba·la
Kuvvetli çocuk.O·ğuz·ba·laTürkçe4 hece
OğuzmanO·ğuz·man
Güçlü ve iyi yürekli dost.O·ğuz·manTürkçe3 hece
OğuztüzünO·ğuz·tü·zün
Yumuşak huylu ve güçlü kimse.O·ğuz·tü·zünTürkçe4 hece
OkakınO·ka·kın
Oklarla gerçekleştirilen saldırı.O·ka·kınTürkçe3 hece
OkalO·kal
Savaşa hazırlık çağrısı.O·kalTürkçe2 hece
OkanalpO·ka·nalp
Anlayışlı yiğit.O·ka·nalpTürkçe3 hece
OkanayO·ka·nay
Anlayışlı kişi.O·ka·nayTürkçe3 hece
OkarO·kar
Telli balıkçıl türü.O·karTürkçe2 hece
OkatO·kat
Okat ismi.O·katTürkçe2 hece
OkatanO·ka·tan
Ok fırlatan.O·ka·tanTürkçe3 hece
OkatarO·ka·tar
Ok fırlatan.O·ka·tarTürkçe3 hece
OkatayO·ka·tay
Ünlü okçu.O·ka·tayTürkçe3 hece
OkayerO·ka·yer
Beğenilen kişi.O·ka·yerTürkçe3 hece
OkbaşOk·baş
Usta okçu.Ok·başTürkçe2 hece
OkbayOk·bay
Ok atıcı.Ok·bayTürkçe2 hece
OkboğaOk·bo·ğa
Kuvvetli okçu.Ok·bo·ğaTürkçe3 hece
OkbudunOk·bu·dun
Okçu millet.Ok·bu·dunTürkçe3 hece
OkdağOk·dağ
Dağlarda dolaşan okçu.Ok·dağTürkçe2 hece
OkerginO·ker·gin
Canlı ve hareketli kişi.O·ker·ginTürkçe3 hece
OkgüçOk·güç
Ok gibi hızlı ve güçlü.Ok·güçTürkçe2 hece
OkgüçlüOk·güç·lü
Ok gibi hızlı ve güçlü.Ok·güç·lüTürkçe3 hece
OkmanOk·man
Hızlı, güçlü veya okçu.Ok·manTürkçe2 hece
OksaldıOk·sal·dı
Ok fırlatan.Ok·sal·dıTürkçe3 hece
OksalmışOk·sal·mış
Ok fırlatan kişi.Ok·sal·mışTürkçe3 hece
OksevOk·sev
Oku sev anlamında ad.Ok·sevTürkçe2 hece
OksevenOk·se·ven
Okumayı seven.Ok·se·venTürkçe3 hece
OkseverOk·se·ver
Okumayı seven.Ok·se·verTürkçe3 hece
OksuOk·su
Ok gibi güçlü, su gibi temiz.Ok·suTürkçe2 hece
OkşakOk·şak
Benzeyiş, benzerlik.Ok·şakTürkçe2 hece
OkşayOk·şay
Okları hazırla emri.Ok·şayTürkçe2 hece
OktuğOk·tuğ
Ok ve tuğ.Ok·tuğTürkçe2 hece
OktüreOk·tü·re
Ok gibi hareketli dürüst kişi.Ok·tü·reTürkçe3 hece
OktüremişOk·tü·re·miş
Ok gibi hızlı kimse.Ok·tü·re·mişTürkçe4 hece
OktürkOk·türk
Güçlü ve hareketli Türk.Ok·türkTürkçe2 hece
OkumuşO·ku·muş
Eğitimli ve bilgili.O·ku·muşTürkçe3 hece
OkuşO·kuş
Zekâ veya çağrı.O·kuşTürkçe2 hece
OkuşluO·kuş·lu
Zeki ve anlayışlı.O·kuş·luTürkçe3 hece
OkutanO·ku·tan
Eğitici veya öğretmen.O·ku·tanTürkçe3 hece
OkuyanO·ku·yan
Okumayı seven veya çağıran.O·ku·yanTürkçe3 hece
OkverOk·ver
Okuyuver anlamında ad.Ok·verTürkçe2 hece