İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Arapça kökenli · Sayfa 16 / 31

Arapça erkek isimleri ve anlamları

Arapça kökenli 1.509 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

751–800. isimler

Sayfa 16 / 31 · 50 isim

KaranfilKa·ran·fil
Renkli çiçekli süs bitkisi.Ka·ran·filArapça3 hece
HazretHaz·ret
Saygı unvanı, hitap veya söz.Haz·retArapça2 hece
EfdalEf·dal
Erdemli, üstün.Ef·dalArapça2 hece
NurtekinNur·te·kin
Aydınlık hükümdar.Nur·te·kinArapça ve Türkçe3 hece
AferA·fer
Bembeyaz.A·ferArapça2 hece
AtaullahA·ta·ul·lah
Allah'ın lütfu.A·ta·ul·lahArapça4 hece
AyetA·yet
Kur'an ayeti veya belirti.A·yetArapça2 hece
EşrafEş·raf
Saygın ve zengin kimseler.Eş·rafArapça2 hece
HanifHa·nif
İslam'a bağlı veya tek Tanrı inançlı.Ha·nifArapça2 hece
HayraniHay·ra·ni
Hayranlık ve şaşkınlık.Hay·ra·niArapça3 hece
NaipNa·ip
Birinin yerine geçen, kadı veya nöbetçi.Na·ipArapça2 hece
NidaiNi·da·i
Seslenen, bağıran.Ni·da·iArapça3 hece
MesrurMes·rur
Memnun, sevinmiş.Mes·rurArapça2 hece
SalahSa·lah
İyilik, barış ve bağlılık.Sa·lahArapça2 hece
TalihTa·lih
Şans veya baht.Ta·lihArapça2 hece
AbdulazimAb·du·la·zim
Büyük Tanrı'nın kulu.Ab·du·la·zimArapça4 hece
MuhteşemMuh·te·şem
Gösterişli, görkemli.Muh·te·şemArapça3 hece
KarabetKa·ra·bet
Akrabalık, yakınlık.Ka·ra·betArapça3 hece
NurbayNur·bay
Aydınlık ve nurlu kişi.Nur·bayArapça ve Türkçe2 hece
HaktanHak·tan
Allah'tan gelen.Hak·tanArapça ve Türkçe2 hece
SakiSa·ki
Su dağıtan veya içki sunan.Sa·kiArapça2 hece
MerihMe·rih
Ateş rengi veya gezegen.Me·rihArapça2 hece
MurathanMu·rat·han
Arzusuna kavuşan hükümdar.Mu·rat·hanArapça ve Türkçe3 hece
MucipMu·cip
Gerektiren veya sebep.Mu·cipArapça2 hece
EmirşahE·mir·şah
Bey ve şah.E·mir·şahArapça ve Farsça3 hece
EcirE·cir
Emek karşılığı, sevap veya sevgili.E·cirArapça2 hece
AlemdarA·lem·dar
Sancak taşıyan kimse.A·lem·darArapça ve Farsça3 hece
EcvetEc·vet
En iyi.Ec·vetArapça2 hece
MübarekMü·ba·rek
Bereketli veya uğurlu.Mü·ba·rekArapça3 hece
MekkiMek·ki
Mekkeli veya Mekke ile ilgili.Mek·kiArapça2 hece
AbdulmetinAb·dul·me·tin
Sonsuz güç sahibi Tanrı'nın kulu.Ab·dul·me·tinArapça4 hece
MübinMü·bin
Ayırt eden veya açık.Mü·binArapça2 hece
MüştebaMüş·te·ba
Seçilmiş, seçkin.Müş·te·baArapça3 hece
KiramiKi·ra·mi
Cömertlere veya soylulara ait.Ki·ra·miArapça3 hece
EmriEm·ri
Emre dair.Em·riArapça2 hece
AfifA·fif
Namuslu ve dürüst.A·fifArapça2 hece
MuvaffakMu·vaf·fak
Başarılı veya Tanrı yardımı görmüş.Mu·vaf·fakArapça3 hece
FatinFa·tin
Zeki ve anlayışlı.Fa·tinArapça2 hece
NurolNu·rol
Işık saçan.Nu·rolArapça ve Türkçe2 hece
SelahiSe·la·hi
Barış veya hayırlı son.Se·la·hiArapça3 hece
SamirSa·mir
Meyveli, ürün veren.Sa·mirArapça2 hece
SeyranSey·ran
Gezme, seyretme.Sey·ranArapça2 hece
MüctebaMüc·te·ba
Seçilmiş, seçkin.Müc·te·baArapça3 hece
AbilA·bil
Hayvan bakıcısı.A·bilArapça2 hece
HazıkHa·zık
Usta ve becerikli.Ha·zıkArapça2 hece
MidhatMid·hat
Övme, methetme.Mid·hatArapça2 hece
MüftüMüf·tü
Fetva veren, din görevlisi.Müf·tüArapça2 hece
SafterSaf·ter
Saf ve temiz kimse.Saf·terArapça ve Farsça2 hece
SeyhunSey·hun
Akarsu.Sey·hunArapça2 hece
HevesHe·ves
Arzu veya geçici istek.He·vesArapça2 hece