İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Arapça kökenli · Sayfa 17 / 31

Arapça erkek isimleri ve anlamları

Arapça kökenli 1.509 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

801–850. isimler

Sayfa 17 / 31 · 50 isim

HükümdarHü·küm·dar
Taht sahibi devlet başkanı.Hü·küm·darArapça ve Farsça3 hece
NurselNur·sel
Aydınlık seli.Nur·selArapça2 hece
KuddusKud·dus
Temiz ve kutsal.Kud·dusArapça2 hece
NatıkNa·tık
Konuşan, düşünen, bildiren.Na·tıkArapça2 hece
BahirBa·hir
Deniz.Ba·hirArapça2 hece
GazelGa·zel
Edebî nazım biçimi, müziksel taksim veya yaprak.Ga·zelArapça2 hece
SelatinSe·la·tin
Sultanlar.Se·la·tinArapça3 hece
SüheylSü·heyl
Güneydeki parlak yıldız.Sü·heylArapça2 hece
HayranHay·ran
Beğeni duyan, tutkun.Hay·ranArapça2 hece
NüzhetNüz·het
Neşe ve ferahlık.Nüz·hetArapça2 hece
ElfazEl·faz
Sözcükler, sözler.El·fazArapça2 hece
HüccetHüc·cet
Seçkin âlim veya delil.Hüc·cetArapça2 hece
EmanetE·ma·net
Korunması için bırakılan veya can.E·ma·netArapça3 hece
AbdulbasirAb·dul·ba·sir
Her şeyi gören Tanrı'nın kulu.Ab·dul·ba·sirArapça4 hece
BayezitBa·ye·zit
Yezit'in babası veya Osmanlı şehzadeleri.Ba·ye·zitArapça3 hece
HayaliHa·ya·li
Düşsel veya Karagöz sanatçısı.Ha·ya·liArapça3 hece
NezihiNe·zi·hi
Temiz ve saf.Ne·zi·hiArapça3 hece
CarullahCa·rul·lah
Allah'a komşu olan.Ca·rul·lahArapça3 hece
AbdulmennanAb·dul·men·nan
İhsan sahibi Tanrı'nın kulu.Ab·dul·men·nanArapça4 hece
FeyzettinFey·zet·tin
Dinin bereketi.Fey·zet·tinArapça3 hece
KelamiKe·la·mi
Sözle ilgili olan.Ke·la·miArapça3 hece
EzelE·zel
Başlangıcı olmayan geçmiş.E·zelArapça2 hece
SebihSe·bih
Yüzme eylemi.Se·bihArapça2 hece
SuaviSu·a·vi
Yardımsever, iş bitirici.Su·a·viArapça3 hece
EmranEm·ran
Hayvan derileri.Em·ranArapça2 hece
NefiNe·fi
Faydalı.Ne·fiArapça2 hece
SenaSe·na
Övgü veya ışık.Se·naArapça2 hece
SeyyatSey·yat
Kendini yoran veya iki yüzlü.Sey·yatArapça2 hece
AsriAs·ri
Çağdaş.As·riArapça2 hece
SulhiSul·hi
Barışla ilgili.Sul·hiArapça2 hece
NidaNi·da
Seslenme veya bağırma.Ni·daArapça2 hece
SabihSa·bih
Güzel, şirin.Sa·bihArapça2 hece
SelahSe·lah
İyilik, barış ve bağlılık.Se·lahArapça2 hece
AbdulhakAb·dul·hak
Tanrı'nın kulu.Ab·dul·hakArapça3 hece
ArefeA·re·fe
Bilgili veya bir gün öncesi.A·re·feArapça3 hece
HürmetHür·met
Saygı.Hür·metArapça2 hece
KeramiKe·ra·mi
Cömertlere veya soylulara ait.Ke·ra·miArapça3 hece
AbdulgaffurAb·dul·gaf·fur
Merhamet eden Tanrı'nın kulu.Ab·dul·gaf·furArapça4 hece
AbdurraufAb·dur·ra·uf
Merhametli Tanrı'nın kulu.Ab·dur·ra·ufArapça4 hece
MuhibbiMu·hib·bi
Seven, dost.Mu·hib·biArapça3 hece
NazarNa·zar
Bakış, düşünce veya göz değmesi.Na·zarArapça2 hece
NurkanNur·kan
Aydınlık soydan gelen.Nur·kanArapça ve Türkçe2 hece
TecelliTe·cel·li
Belirme, kader veya lütuf.Te·cel·liArapça3 hece
BasirBa·sir
Gören ve anlayan.Ba·sirArapça2 hece
MukimMu·kim
Bir yerde ikamet eden.Mu·kimArapça2 hece
AbdulkahharAb·dul·kah·har
Yok edici güce sahip kul.Ab·dul·kah·harArapça4 hece
CudiCu·di
Cömert ve eli açık.Cu·diArapça2 hece
MünifMü·nif
Yüksek ve ulu.Mü·nifArapça2 hece
AffanAf·fan
Kötülükten kaçınan kimse.Af·fanArapça2 hece
BenanBe·nan
Parmaklar veya tanınmış kişi.Be·nanArapça2 hece