İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Türkçe kökenli · Sayfa 45 / 106

Türkçe erkek isimleri ve anlamları

Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

2201–2250. isimler

Sayfa 45 / 106 · 50 isim

KargınKar·gın
Taşkın su, bol veya çağlayan.Kar·gınTürkçe2 hece
KayarKa·yar
Gurur.Ka·yarTürkçe2 hece
KayatekinKa·ya·te·kin
Kaya kadar güçlü kimse.Ka·ya·te·kinTürkçe4 hece
KayatürkKa·ya·türk
Kaya gibi sert Türk.Ka·ya·türkTürkçe3 hece
KayralKay·ral
Himaye edilen kimse.Kay·ralTürkçe2 hece
KazakKa·zak
Göçebe, Türk kavmi, genç, inatçı.Ka·zakTürkçe2 hece
KeskinelKes·ki·nel
Sert ve etkili kişilik.Kes·ki·nelTürkçe3 hece
KeskinerKes·ki·ner
Sert ve etkili kişilik.Kes·ki·nerTürkçe3 hece
KıcıKı·cı
Küçük.Kı·cıTürkçe2 hece
KılıçhanKı·lıç·han
Keskin hükümdar.Kı·lıç·hanTürkçe3 hece
KırbayKır·bay
Yaşlı kimse.Kır·bayTürkçe2 hece
KırgızKır·gız
Gezgin veya Kırgız halkı.Kır·gızTürkçe2 hece
KisiKi·si
İnsan, sahip veya eş.Ki·siTürkçe2 hece
KoçtürkKoç·türk
Güçlü ve kuvvetli Türk.Koç·türkTürkçe2 hece
KolatKo·lat
Yardım et anlamında ad.Ko·latTürkçe2 hece
KonakKo·nak
Misafir veya konaklanılan yer.Ko·nakTürkçe2 hece
KorKor
Yanmış odun veya kömür.KorTürkçe1 hece
KoralpKo·ralp
Canlı ve hareketli yiğit.Ko·ralpTürkçe2 hece
KoşalKo·şal
Koş ve al anlamında ad.Ko·şalTürkçe2 hece
KöktayKök·tay
Soylu aileden gelen.Kök·tayTürkçe2 hece
KöktürkKök·türk
İlk Türk devleti.Kök·türkTürkçe2 hece
KözerKö·zer
Gözlemci, gören kişi.Kö·zerTürkçe2 hece
KutlukKut·luk
Uğurlu.Kut·lukTürkçe2 hece
MengücekMen·gü·cek
XIII. yüzyıl Türk sülalesi.Men·gü·cekTürkçe3 hece
MertelMer·tel
Dürüst kimse.Mer·telFarsça ve Türkçe2 hece
MertkalMert·kal
Sözünün eri olan.Mert·kalFarsça ve Türkçe2 hece
MoranMo·ran
Akarsu veya nehir.Mo·ranTürkçe2 hece
MutlualpMut·lu·alp
Mutlu yiğit.Mut·lu·alpTürkçe3 hece
MutlukanMut·lu·kan
Mutlu soydan gelen.Mut·lu·kanTürkçe3 hece
MutverMut·ver
Mutluluk veren.Mut·verTürkçe2 hece
NisanbayNi·san·bay
Tanınmış, meşhur kimse.Ni·san·bayFarsça ve Türkçe3 hece
NurersinNu·rer·sin
Işık ve aydınlık dileği.Nu·rer·sinArapça ve Türkçe3 hece
NurkutNur·kut
Aydınlık ve uğurlu kimse.Nur·kutArapça ve Türkçe2 hece
NurözNu·röz
İçi aydınlık olan.Nu·rözArapça ve Türkçe2 hece
OdkanOd·kan
Coşkulu ve canlı kişi.Od·kanTürkçe2 hece
OğusO·ğus
Oymak, akraba veya bereket.O·ğusTürkçe2 hece
OğuzbayO·ğuz·bay
Gerçek dost.O·ğuz·bayTürkçe3 hece
OğuztanO·ğuz·tan
Güçlü ve iyi yürekli.O·ğuz·tanTürkçe3 hece
OkandanO·kan·dan
Tanrı'nın verdiği.O·kan·danTürkçe3 hece
OktunçOk·tunç
Ok gibi hızlı, tunç gibi sağlam.Ok·tunçTürkçe2 hece
OlçumOl·çum
Ölçüm sonucu.Ol·çumTürkçe2 hece
OnarO·nar
Mutlu olan veya iyileşen.O·narTürkçe2 hece
OnganOn·gan
Tam, verimli ve kutlu.On·ganTürkçe2 hece
OrkutayOr·ku·tay
Kutlu ve uğurlu şehir.Or·ku·tayTürkçe3 hece
OruşO·ruş
Talih ve saadet.O·ruşTürkçe2 hece
OruzO·ruz
Düşünce.O·ruzTürkçe2 hece
OyalO·yal
Düşüncesine başvur anlamında ad.O·yalTürkçe2 hece
OzanayO·za·nay
Şakacı ve şiir söyleyen.O·za·nayTürkçe3 hece
OzanerO·za·ner
Şakacı ve şiir söyleyen.O·za·nerTürkçe3 hece
ÖderÖ·der
Canlı ve coşkulu kimse.Ö·derTürkçe2 hece