İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Türkçe kökenli · Sayfa 46 / 106

Türkçe erkek isimleri ve anlamları

Türkçe kökenli 5.258 erkek ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

2251–2300. isimler

Sayfa 46 / 106 · 50 isim

ÖgerÖ·ger
Akıllı ve bilgili kişi.Ö·gerTürkçe2 hece
ÖgmenÖg·men
Harman.Ög·menTürkçe2 hece
ÖkcünÖk·cün
Uzak, öte.Ök·cünTürkçe2 hece
ÖmayÖ·may
Seçkin veya özet.Ö·mayTürkçe2 hece
ÖnaydınÖ·nay·dın
Önü aydınlık olan.Ö·nay·dınTürkçe3 hece
ÖneyÖ·ney
Önde gelen, üstün.Ö·neyTürkçe2 hece
ÖngelÖn·gel
Ağırbaşlı kişi.Ön·gelTürkçe2 hece
ÖngörÖn·gör
İleriyi düşünerek davranan ad.Ön·görTürkçe2 hece
ÖrgeÖr·ge
Yükselen veya süsleyici öge.Ör·geTürkçe2 hece
ÖrgenÖr·gen
Organ veya urgan.Ör·genTürkçe2 hece
ÖrnekÖr·nek
Benzetilecek şey veya kişi.Ör·nekTürkçe2 hece
ÖrsÖrs
Maden dövülen demir.ÖrsTürkçe1 hece
ÖrtaşÖr·taş
Güçlü ve değerli kişi.Ör·taşTürkçe2 hece
ÖtükenÖ·tü·ken
Kutsal bölge, yer ilahesi.Ö·tü·kenTürkçe3 hece
ÖvgüÖv·gü
Övme sözü veya yazısı.Öv·güTürkçe2 hece
ÖymenÖy·men
Evine bağlı kimse.Öy·menTürkçe2 hece
ÖzatayÖ·za·tay
Tanınmış kimse.Ö·za·tayTürkçe3 hece
ÖzbalÖz·bal
Bal özü gibi tatlı.Öz·balTürkçe2 hece
ÖzberkÖz·berk
Güçlü karakterli kimse.Öz·berkTürkçe2 hece
ÖzbilgeÖz·bil·ge
Gerçekten bilgili olan.Öz·bil·geTürkçe3 hece
ÖzbilginÖz·bil·gin
Gerçek bilgin.Öz·bil·ginTürkçe3 hece
ÖzdeğerÖz·de·ğer
Özü kıymetli kimse.Öz·de·ğerTürkçe3 hece
ÖzdeşÖz·deş
Nitelik bakımından eşit veya benzer.Öz·deşTürkçe2 hece
ÖzduranÖz·du·ran
Sakin karakterli kimse.Öz·du·ranTürkçe3 hece
ÖzenayÖ·ze·nay
Özenli kişi.Ö·ze·nayTürkçe3 hece
ÖzercanÖ·zer·can
Yiğit ve doğru kişi.Ö·zer·canTürkçe ve Farsça3 hece
ÖzertemÖ·zer·tem
Erdemli kişi.Ö·zer·temTürkçe3 hece
ÖzgirayÖz·gi·ray
Gerçek hükümdar.Öz·gi·rayTürkçe3 hece
ÖzgürcanÖz·gür·can
Özgürlüğe düşkün kimse.Öz·gür·canTürkçe ve Farsça3 hece
ÖzhakanÖz·ha·kan
Hükümdar soyundan gelen.Öz·ha·kanTürkçe3 hece
ÖzkınÖz·kın
Kın gibi koruyan.Öz·kınTürkçe2 hece
ÖzkoçÖz·koç
Koç gibi güçlü.Öz·koçTürkçe2 hece
ÖzkurtÖz·kurt
Gerçek kurt.Öz·kurtTürkçe2 hece
ÖzşenÖz·şen
Neşeli kimse.Öz·şenTürkçe2 hece
ÖztinÖz·tin
Ruhun özü.Öz·tinTürkçe2 hece
ÖztunaÖz·tu·na
Bol, yavru veya görkemli.Öz·tu·naTürkçe3 hece
ÖzüÖ·zü
Duru ve katıksız.Ö·züTürkçe2 hece
ÖzümÖ·züm
Kardeş gibi sevilen kimse.Ö·zümTürkçe2 hece
ÖzverdiÖz·ver·di
Özveride bulunan.Öz·ver·diTürkçe3 hece
SabarSa·bar
Vuran veya Türk boyu.Sa·barTürkçe2 hece
SağcanSağ·can
Sağlıklı kişi.Sağ·canTürkçe ve Farsça2 hece
SağdıçSağ·dıç
Düğün rehberi veya dost.Sağ·dıçTürkçe2 hece
SağlamSağ·lam
Sağlıklı, güvenilir veya gerçek.Sağ·lamTürkçe2 hece
SağmanSağ·man
Sağlıklı veya kusursuz kimse.Sağ·manTürkçe2 hece
SağunSa·ğun
Saygın ve kutsal.Sa·ğunTürkçe2 hece
SakmanSak·man
Zeki veya sessiz kişi.Sak·manTürkçe2 hece
SaltiSal·ti
Yolculuk eden, gezgin.Sal·tiTürkçe2 hece
SarıkayaSa·rı·ka·ya
Kuvvetli sarışın kişi.Sa·rı·ka·yaTürkçe4 hece
SazakSa·zak
Sert rüzgar, hafif kar veya bataklık.Sa·zakTürkçe2 hece
SelenSe·len
Müjde veya bolluk.Se·lenTürkçe2 hece